Sahih al-Bukhari, hedîsa 7468
Ubadah ibn al-Samit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ubadah ibn al-Samit hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ الْمُسْنَدِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ فَقَالَ " أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ لَهُ كَفَّارَةٌ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ".
Ebdullah el-Musnedî ji me re gotiye: Hişam ji me re gotiye: Me'mer ji me re ragihandiye, ji Zuhriyê, ji Ebû Îdrîs, ji Ubade bîn Samit (r.a.), wî got: Min ligel komek ji mirovan bi Resûlullah ﷺ re bey'et kir. Wî ferman da û got:
"Ez ji we bey'etê distînim ku hûn tiştekî nekin şirîkê Allah, diziyê nekin, zînayê nekin, zarokên xwe nekujin, buxtanekê ku hûn bi dest û lingên xwe çêdikin neynin holê û di karên qenc de guh nedin min. Kî ji we li ser vê yekê bimîne, ecra wî li cem Allah e. Û kî ji van tiştan bike û di dinyayê de cezaya wî were dayîn, ew ceza ji bo wî dibe kefaret û paqijî. Lê kî ku Allah veşêre, ew kar li cem Allah e; heger bixwaze wî ceza dike û heger bixwaze jî lê diborîne."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Peyman tawhîd û reftarên baş bi berpirsiyariyê û hêviya lêborînê ve girêdide.
Sozeke bi heybet e ku mirov di tiştên baş û destûrdayî de ji Resûl ﷺ re bibihîze.
Îdiayeke sextekirî; ev gotin, ji wan, îşaretê dide ku kesek zarokek ku yê zilamekî din e, bi kesekî din ve girêdide.
Cezayeke dinyayî ya ji bo gunehekê dikare ji bo kesê cezakirî bibe kefareta wê û paqijkirin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku gunehên hatine gotin girîng in û divê mirov di tiştên baş û destûrdayî de ji Pêxember ﷺ re bibihîze, ne ku ji Allah re nebihîze. Kesê ku di vê jiyana dinyayê de ji bo gunehekê cezaya diyarkirî dibîne, bi wê yekê kefaretê distîne; derbarê kesê ku nayê cezakirin de biryarê Allah dide: ew bi dadperwerî ceza dike an jî bi rehmeta xwe dibexşîne. Ev destûr nade ku mirov gunehan bike: poşmaniya rastîn û vegerandina mafên binpêkirî hîn jî girîng in.
- Tawhîdê di hilbijartinên xwe de nîşan bide: ji pûtperestiyê dûr bikeve û milk û rûmeta kesên din wek tiştên pîroz û nayên binpêkirin bibîne.
- Dema ku tu kesekî rê nîşan didî, tenê teşwîqê bike ku tiştên baş û destûrdayî bike.
- Piştî gunehekê bi poşmaniya rastîn vegere cem Allah û wê neheqiyê sererast bike ku te li kesekî din kiriye.
Ev rivayet ji heman beşa pirtûkê alîkar e ku nîqaşa bawerî û kiryarê di çarçoveya tawhîdê de were danîn.
Sahih al-Bukhari · #435 (Sahih)Ev rivayeta ji Aişe û Abdullah ibn Omer, bi rêzika veguherîneran a ez-Zuhrî ve girêdayî ye û ji Sahih al-Bukhari çarçoveyeke têkildar pêşkêş dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.