Sahih al-Bukhari, hedîsa 840
Itban ibn Malik al-Ansari rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Itban ibn Malik al-Ansari hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ،، وَزَعَمَ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا مِنْ دَلْوٍ كَانَ فِي دَارِهِمْ. قَالَ سَمِعْتُ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيَّ، ثُمَّ أَحَدَ بَنِي سَالِمٍ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بَنِي سَالِمٍ، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ السُّيُولَ تَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَ مَسْجِدِ قَوْمِي، فَلَوَدِدْتُ أَنَّكَ جِئْتَ فَصَلَّيْتَ فِي بَيْتِي مَكَانًا، حَتَّى أَتَّخِذَهُ مَسْجِدًا فَقَالَ " أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ مَعَهُ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ، فَاسْتَأْذَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ، فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". فَأَشَارَ إِلَيْهِ مِنَ الْمَكَانِ الَّذِي أَحَبَّ أَنْ يُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ ثُمَّ سَلَّمَ، وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ.
Mehmûd bin Er-Rebî‘ (r.a.) got: Ez Resûlullah ﷺ bi bîr tînim û her wiha wê avê ku ji satilekê di mala me de girtibû devê xwe û li min reşandibû jî bi bîr tînim. Min ji ‘Îtban bin Malik El-Ensarî, ku ji Benu Salim bû, bihîst ku digot:
"Ez ji qewmê xwe yê Benu Salim re nimêj dikirim. Carekê ez çûm cem Pêxember ﷺ û min jê re got: 'Çavên min lawaz bûne û carinan selavên baranê di navbera min û mizgefta qewmê min de dibin asteng. Ez dixwazim tu werî mala min û li cihekî nimêj bikî da ku ez wê derê wekî cihê nimêjê (mizgeftê) diyar bikim.' Wî got: 'Eger Xwedê bixwaze, ez ê vê yekê bikim.' Roja din piştî ku roj bilind bû, Resûlullah ﷺ ligel Ebû Bekir hatin mala min. Pêxember ﷺ destûra ketinê xwest û min jî destûr da wî. Lê berî ku rûne, got: 'Tu dixwazî ez li kîjan beşa mala te nimêj bikim?' Min ew cihê ku min dixwest ew lê nimêj bike nîşanî wî da. Paşê ew rabû ser piyan û me li pişt wî saf girt. Wî bi selamdanê nimêj temam kir û me jî di heman demê de selam da."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ li ba xwe li mala Îtban nimêj kir û li wir cihêkî nimêjê ji wî re diyarkir.
Îtban ibn Malik vegot ku kêm-dîtina wî û lehiyan astengî li ber gihîştina mizgefta civata wî çêdikirin. Ji ber vê yekê, wî ji Pêxember ﷺ xwest ku li cihêkî diyarkirî yê mala wî nimêjê bike.
Silava dawî ya aşitiyê ku nimêj bi wê diqede.
Cihekî ku ji bo nimêjê hatiye diyarkirin; li vir Îtban cihêkî di mala xwe de diyarkir.
Beşdarên nimêjê li pey hev di sefanên rêkûpêk de, li pişt îmam radiwestin.
Zanyar ji vê rivayetê derdixin ku kes dikare li malê cihêkî domdar ji bo nimêjê diyar bike û îmam dikare li wir bi komekê re nimêjê bike. Rivayet herwiha nîşan dide ku divê astengiyên rewa, wek nexweşî an gihîştina dijwar, bên hesibandin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî nimêja li malê dema ku sedemeke rewa hebe qebûl dikin; ev bûyer bê sedem hevbeşiya nimêjê li mizgeftê bêwate nake.
- Li malê cihêkî bêdeng û domdar diyar bike ku tu dikarî tê de bi rêkûpêk nimêj bikî.
- Dema nimêjê organîze dikî, kesên ku ji ber nexweşî an rewşên din nikarin bi hêsanî bigihîjin mizgeftê li ber çavan bigire.
- Bi rêkûpêk îmamê bişopîne û dema ew nimêjê bi teslîmê xilas dike, tu jî wê bi teslîmê xilas bike.
Ev rivayet jî derbarê Îtban de seredana Pêxember ﷺ û nimêja wî li mala Îtban vedibêje.
Sahih al-Bukhari · #839 (Sahih)Ev nivîsa têkildar heman sedemê ronî dike û alîkar e ku bûyer di çarçoveya xwe de bê fêmkirin.
Sahih al-Bukhari · #841 (Sahih)Ev rivayet bi nimêja bi cemaatê û awayê ku nimêjvan îmamê dişopînin ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.