Sahih al-Bukhari, hedîsa 880
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Sa'id al-Khudri hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ سُلَيْمٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَشْهَدُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْغُسْلُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُحْتَلِمٍ، وَأَنْ يَسْتَنَّ وَأَنْ يَمَسَّ طِيبًا إِنْ وَجَدَ ". قَالَ عَمْرٌو أَمَّا الْغُسْلُ فَأَشْهَدُ أَنَّهُ وَاجِبٌ، وَأَمَّا الاِسْتِنَانُ وَالطِّيبُ فَاللَّهُ أَعْلَمُ أَوَاجِبٌ هُوَ أَمْ لاَ، وَلَكِنْ هَكَذَا فِي الْحَدِيثِ. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ هُوَ أَخُو مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ وَلَمْ يُسَمَّ أَبُو بَكْرٍ هَذَا. رَوَاهُ عَنْهُ بُكَيْرُ بْنُ الأَشَجِّ وَسَعِيدُ بْنُ أَبِي هِلاَلٍ وَعِدَّةٌ. وَكَانَ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ يُكْنَى بِأَبِي بَكْرٍ وَأَبِي عَبْدِ اللَّهِ.
Ebû Seîd (xwedê jê razî be) got: Ez şahidiyê didim ku Resûlullah ﷺ wiha ferman kir:
"Xusil (şuştina tevahî ya laş) roja Înê ji bo her mêrekî ku gihîştiye temenê balixbûnê wacib e. Her wiha bikaranîna miswakê û heke bibîne, lêdana bixûrê jî (wacib e)." Emr (yek ji ragihêneran) got: "Di derbarê xusilê de, ez bi dilniyazî şahidiyê didim ku ew wacib e; lê di derbarê miswak û bixûrê de, Allah çêtir dizane ka ew wacib in an na, lê di hedîsê de wiha hatiye gotin." Ebû Ebdillah got: Ev kes birayê Muhemmed bin Munkedir e; navê vî Ebû Bekrî nehatiye diyarkirin. Bukeyr bin Eşec, Seîd bin Ebî Hîlal û komek din vê yekê ji wî ragihandine. Muhemmed bin Munkedir bi kunyeya Ebû Bekrî û Ebû Ebdillah jî dihat naskirin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Gusla roja Înê, paqijkirina diranan û bikaranîna bîhnxweşkerê beşek ji amadekariya bi baldarî ne.
Rituala tevahiya laş bi awayekî temam şuştin.
Çivîkek an amûrek din ji bo paqijkirina diranan.
Kesek ku gihîştiye balixbûnê.
Zanyar nîqaş dikin ka divê peyva „ferz“ li vir çawa were fêmkirin. Piraniya fuqehayan, di nav de mezhebên Malikî, Şafiî û Henbelî, gusla roja Înê wekî tiştekî bi tundî pêşniyarkirî dibînin, ne wekî şertê derbasbûna nimêja Înê. Mezheba Henefî jî wê di nav amadekariyên pêşniyarkirî de dihesibîne. Gotina eşkere ya di rivayetê de girîngiya wê nîşan dide. Paqijkirina diranan û bikaranîna bîhnxweşkerê dema ku hebe, beşek ji edeba baş a roja Înê ne; metnê bi xwe mijara ferzbûna wan vekirî dihêle.
- Berî nimêja Înê ji bo guslê demê veqetîne û paqij biçê mizgeftê.
- Berî nimêjê diranên xwe paqij bike; heke bîhnxweşker hebe û guncaw be, bikar bîne.
- Baldariya xwe bidê kesên din û di civata hevpar de paqij û xweşxweyî be.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.