Sahih al-Bukhari, hedîsa 886
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Nafi'نَافِعٍ
- 4Abdullah ibn Umarعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رَأَى حُلَّةَ سِيَرَاءَ عِنْدَ باب الْمَسْجِدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَوِ اشْتَرَيْتَ هَذِهِ فَلَبِسْتَهَا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلِلْوَفْدِ إِذَا قَدِمُوا عَلَيْكَ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ". ثُمَّ جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهَا حُلَلٌ، فَأَعْطَى عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ مِنْهَا حُلَّةً فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ قُلْتَ فِي حُلَّةِ عُطَارِدٍ مَا قُلْتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أَكْسُكَهَا لِتَلْبَسَهَا ". فَكَسَاهَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ أَخًا لَهُ بِمَكَّةَ مُشْرِكًا.
Ji Ebdullah kurê Umer tê vegotin: Umer kurê Xettab li ber deriyê mizgeftê cilokekî hevrîşim dît û got:
"Ey Resûlê Allah! Keşke te ev bikirîya da ku tu roja Înê û dema şandeyên mêvan tên ser te, wê li xwe bikira." Resûlê Allah ﷺ bersiv da: "Lê belê, yê ku vê li xwe dike, di axretê de para wî tune ye." Paşê ji vî cureyî çend cilok hatin ba Resûlê Allah ﷺ û wî yek ji wan da Umer kurê Xettab. Umer got: "Ey Resûlê Allah! Te ev da min, lê te di bara cilokê Utarid de wiha gotibû." Resûlê Allah ﷺ ferman kir: "Min ev ne ji bo ku tu li xwe bikî daye te." Loma Umer kurê Xettab ew cilok da birayê xwe yê muşrîk ê li Mekkeyê da ku li xwe bike.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ûmer h silav wergirt, lê Pêxember ﷺ destûr neda ku ew li xwe bike.
Kincê serî yê biha an jixweş.
Cûreyek qumaş an kincê hevrîşimî ye ku xemlên wê balkêş in.
Hişyariyek giran e derbarê lixwekirina hevrîşimê de; wateya wê ew nîne ku kesek ji Îslamê derdikeve.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku mêr divê kincên ji hevrîşima paqij lixwe nekin, lê jin dikarin wisa bikin. Gotinên Pêxember ﷺ eşkere dikin ku diyariyek bi xwe re destûra bikaranîna wê ji aliyê wergirê ve nayîne: Ûmer fam kir ku kinc ji bo kesekî din hatiye dayîn û ew da birayê xwe. Mezhebên fiqhê li ser îstîsnayan, wek pêdiviya bijîşkî, li gorî vegotinên din nîqaş dikin.
- Diyariyek wek destûra bikaranîna wê ji bo xwe nebîne, heke kesê dayî bi eşkere bikaranîna wê qedexe bike.
- Dema kincan hildibijêrî, ne tenê binêre ka ew xweşik an ji bo cejnê ne, lê herwiha binêre ka li gorî rêberiyên Îslamê destûr in an na.
- Tiştekî bikêr bide kesekî ku destûr heye bikar bîne, wek ku Ûmer kinc da birayê xwe.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.