Sahih al-Bukhari, hedîsa 944
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Haywa ibn Shurayhji al‑Bukhari re vegotحَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ
- 2Muhammad ibn Harbمُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ
- 3Az‑Zubaydiالزُّبَيْدِيِّ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Ubaydullah ibn Abdullah ibn Utbaعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، عَنِ الزُّبَيْدِيِّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ، فَكَبَّرَ وَكَبَّرُوا مَعَهُ، وَرَكَعَ وَرَكَعَ نَاسٌ مِنْهُمْ، ثُمَّ سَجَدَ وَسَجَدُوا مَعَهُ، ثُمَّ قَامَ لِلثَّانِيَةِ فَقَامَ الَّذِينَ سَجَدُوا وَحَرَسُوا إِخْوَانَهُمْ، وَأَتَتِ الطَّائِفَةُ الأُخْرَى فَرَكَعُوا وَسَجَدُوا مَعَهُ، وَالنَّاسُ كُلُّهُمْ فِي صَلاَةٍ، وَلَكِنْ يَحْرُسُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا.
Haywe kurê Şureyh ji me re vegot û got: Mihemed kurê Herb ji Zubeydiyî, ew jî ji Zuhriyî, ew jî ji Ubeydullah kurê Ebdullah kurê Utbe, ew jî ji Ibn Ebbas (rezayê Xwedê li ser wan be) ev hedîs ji me re vegot. Ibn Ebbas got: Pêxember ﷺ rabû ser piyan da ku nimêj bike û xelk jî bi wî re rabûn. Wî tekbîr anî û wan jî bi wî re tekbîr anîn. Paşê wî rûkû kir û komek ji wan jî bi wî re rûkû kirin. Dûv re wî sicde kir û wan jî bi wî re sicde kirin. Paşê dema ku Pêxember ﷺ ji bo rekata duyem rabû, yên ku di rekata yekem de sicde kiribûn rabûn û çûn nobedariya birayên xwe girtin. Koma din hat û bi wî re rûkû û sicde kirin. Hemû xelk di nav nimêjê de bûn, lê hinek ji wan nobedariya hinekên din digirtin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema nimêja tirsê de, du kom bi dorê nimêj dikin û hevdu diparêzin.
Awayekî nimêjê ji bo rewşên xeternak e ku tê de bawermend di dema nimêjê de hişyar dimînin.
Yekîneya nimêjê ye ku di nav de rawestan, rûku' û secde hene.
Gotina “Allahu ekber”: Allah herî mezin e.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku di rewşeke xeternak de nimêj dikare were guhertin, lê tevgerên nimêja ferz divê bên parastin. Rivayetê awayekî nîşan dide ku tê de kom li hev diguherin: komek bi îmam re nimêj dike û dû re nobet digire, di heman demê de koma din tevlî nimêjê dibe. Mezhebên fiqhê nimêja tirsê qebûl dikin û awayên cihê yên kirina wê nîqaş dikin; awayê guncaw girêdayî rewş û asta xetereyê ye.
- Di rewşên neewle de hem nimêjê biparêze hem jî hişyariya pêwîst.
- Erkên xwe bi zelalî li hev bikin da ku mirov bikarin hevdu biguherînin û biparêzin.
- Di rewşên taybet de li ser nimêjê bisekine û rêberiyên olî yên pêbawer bişopîne.
Ev hadîs jî li ser awayê kirina nimêja tirsê diaxive û alîkar dibe ku awayên cihê yên hatine veguhastin bi hev re bên dîtin.
Sahih al-Bukhari · #945 (Sahih)Rivayeta Cabir awayekî din ê kirinê vedibêje û destnîşan dike ku nimêj di dema xeterê de li gorî rewşê tê guncandin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.