Sahih Muslim, hedîsa 2154
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Pêxember ﷺ
- 1Abu Kuraybji Muslim re vegotأَبُو كُرَيْبٍ
- 2Abu Usamaأَبُو أُسَامَةَ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Bavê wîأَبِيهِ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ ذُكِرَ عِنْدَ عَائِشَةَ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، يَرْفَعُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ فِي قَبْرِهِ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " . فَقَالَتْ وَهَلَ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهُ لَيُعَذَّبُ بِخَطِيئَتِهِ أَوْ بِذَنْبِهِ وَإِنَّ أَهْلَهُ لَيَبْكُونَ عَلَيْهِ الآنَ " . وَذَاكَ مِثْلُ قَوْلِهِ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَى الْقَلِيبِ يَوْمَ بَدْرٍ وَفِيهِ قَتْلَى بَدْرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَهُمْ مَا قَالَ " إِنَّهُمْ لَيَسْمَعُونَ مَا أَقُولُ " . وَقَدْ وَهَلَ إِنَّمَا قَالَ " إِنَّهُمْ لَيَعْلَمُونَ أَنَّ مَا كُنْتُ أَقُولُ لَهُمْ حَقٌّ " . ثُمَّ قَرَأَتْ { إِنَّكَ لاَ تُسْمِعُ الْمَوْتَى} { وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ} يَقُولُ حِينَ تَبَوَّءُوا مَقَاعِدَهُمْ مِنَ النَّارِ .
Hişam ji bavê xwe riwayet dike ku got: Ji Aişeyê re hat gotin ku Îbn Umer hadîsekê wekî merfû ji Resûlullah ﷺ riwayet dike û dibêje:
"Meyît ji ber giriyê malbata xwe di gora xwe de ezab dibe." Wê demê Aişeyê got: "Ew (Îbn Umer) şaş bûye! Resûlullah ﷺ tenê wiha gotiye: 'Bêguman ew ji ber guneh an jî xeletiya xwe ezab dibe û malbata wî niha li ser wî digirîn.'" Ev mîna wê yekê ye ku Resûlullah ﷺ li ser bîra kuştîyên Bedrê yên muşrîkan sekinî û tiştên ku diviya bibêje ji wan re got, yanî: "Bêguman ew guh didin gotina min." Lê Îbn Umer şaş bûye; Resûlullah ﷺ tenê wiha gotibû: "Bêguman ew dizanin ku ya min ji wan re digot rast bû." Paşê Aişeyê ev ayet xwendin: {Bêguman tu nikarî miriyan bidî bihîstin} û {Tu nikarî yên di goran de jî bidî bihîstin}. Ango ev yek dema ku ew cihên xwe yên di Dojehê de digirin pêk tê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Aîşe zelal dike ku mirovê mirî ji ber xemgîniya kesên din nayê ceza kirin.
Rîwayeteke ku rasterast ji Pêxember ﷺ re tê nisbetkirin.
Nîşandana xemgîniyê ne wek lawînê ye: lawîn bi qêrîn û dengên bilind ên şînê tê kirin.
Cihê şerê navdar ê di navbera misilmanan û dijberên wan ên Mekkeyî de.
Zanyarên klasîk vê rîwayetê li gel nivîsên din ên li ser lawînê dinirxînin. Aîşe cudahiya di navbera guneha kesê bixwe û xemgîniya xizmên wî de çêdike: mirov bêyî sedem guneha kiryarên kesên din hilnagire. Zanyar rîwayetan li hev tînin û hişyariya derbarê ceza de bi kesê ku lawîn ferman kiriye, teşwîq kiriye an jî di dema jiyana xwe de rexne nekiriye, her çend dikaribû, ve girêdidin. Ji ber vê yekê, girîna asayî ya ji xemgîniyê bi lawîna qedexekirî re nayê wekhev kirin.
- Bi nermî dilê kesên xemgîn re bigire û cudahiya di navbera hêsirên asayî û lawîna bi dengê bilind de bike.
- Bêyî sedemeke zelal, sûcê kiryarên kesekî din li ser kesekî din nexe.
- Berî ku encamekê derxî, rîwayetên li ser mijara heman tiştî berhev bike.
Ev rîwayeta ji heman beşê behsa gotina li ser cezaya lawîna kesên mayî dike û alîkar e ku şêwazên cuda yên gotinê bên berhevkirin.
Sahih Muslim · #2153 (Sahih)Ev guhertoyek jî rîwayeta li ser Ibn Umer û şiroveya Aîşeyê derbarê lawînê de tîne ziman.
Sahih Muslim · #2155 (Sahih)Ev rîwayet heman zincîra vegêzanan parve dike û rastkirina Aîşeyê derbarê mirî û xemgîniya malbata wî de vedikole.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.