Sahih Muslim, hedîsa 29
Ubadah ibn al-Samit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Ubadah ibn al-Samit hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَبَكَيْتُ فَقَالَ مَهْلاً لِمَ تَبْكِي فَوَاللَّهِ لَئِنِ اسْتُشْهِدْتُ لأَشْهَدَنَّ لَكَ وَلَئِنْ شُفِّعْتُ لأَشْفَعَنَّ لَكَ وَلَئِنِ اسْتَطَعْتُ لأَنْفَعَنَّكَ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ مَا مِنْ حَدِيثٍ سَمِعْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَكُمْ فِيهِ خَيْرٌ إِلاَّ حَدَّثْتُكُمُوهُ إِلاَّ حَدِيثًا وَاحِدًا وَسَوْفَ أُحَدِّثُكُمُوهُ الْيَوْمَ وَقَدْ أُحِيطَ بِنَفْسِي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ شَهِدَ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ " .
Quteybe kurê Seîd ji me re vegot, Leys ji me re vegot, ji Ibn Eclan, ji Muhemmed kurê Yehya kurê Hebban, ji Ibn Muheyîz, ji Sunabihî, ji Ubade kurê Samit (Xwedê jê razî be), wisa got:
"Dema ew li ser nivîna mirinê bû, ez çûm cem wî û min dest bi giriyê kir. Wî got: 'Hêdî be! Çima digirî? Sond be bi Xwedê! Eger ez şehîd bim, ez ê ji bo te şahidiyê bikim. Eger şefaet bidin min, ez ê ji bo te şefaatê bikim. Eger ez bikaribim, ez ê feydeyê bidim te.' Paşê got: 'Sond be bi Xwedê! Min tu hedîsek ji Resûlullah ﷺ bihîstibe ku tê de xêr ji we re hebe, min hemû ji we re vegotine, ji bilî yekê. Îro dema canê min derdikeve, ez ê wê jî ji we re vebêjim. Min ji Resûlullah ﷺ bihîst ku digotin: Kî şahidî bide ku ji bilî Allah ti îlah tune ye û Muhemmed Resûlê Allah e, Allah agirê dojehê li ser wî heram dike.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku bi dilpakî şehadeta îmanê dide, ji agirê Dojehê tê parastin.
Bi baweriyê şehadeta îmanê pejirandin û gotin.
Allah di dawiyê de bawermendê ji agirê Dojehê diparêze; ev ne destûr e ku bê tobe guneh were kirin.
Daxwazkirina qebûlkirin û kerema Allah ji bo kesekî; şefaat tenê bi destûra Allah pêk tê.
Zanyarên klasîk rave dikin ku şehadeta îmanê bawerî û pejirandina dilpak dixwaze, ne tenê gotina peyvan. Soza parastinê ji agirê Dojehê wateya wê nîne ku kesek ewle ye dema ku bi zanebûn di kufrê an gunehê de israr dike; encama dawî di destê Allah de ye. Gotinên li ser şehadet û şefaatê herwiha nîşanî lênêrîna sahabeyan ji bo hev dide, lê her şefaat bi destûra Allah ve girêdayî ye.
- Şehadeta îmanê bi têgihiştin, bawerî û dilpakî bêje.
- Bila soza rehmeta Allah te ber bi tobe û bindebûnê ve bibe, ne ber bi bêhişiyê ve.
- Ji Allah xwestina sebatê bike û ji bo xwe û kesên din hêviya rehmeta Wî hebîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.