Sahih Muslim, hedîsa 305
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ، - قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حُنَيْنًا فَقَالَ لِرَجُلٍ مِمَّنْ يُدْعَى بِالإِسْلاَمِ " هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ " فَلَمَّا حَضَرْنَا الْقِتَالَ قَاتَلَ الرَّجُلُ قِتَالاً شَدِيدًا فَأَصَابَتْهُ جِرَاحَةٌ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ الَّذِي قُلْتَ لَهُ آنِفًا " إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ " فَإِنَّهُ قَاتَلَ الْيَوْمَ قِتَالاً شَدِيدًا وَقَدْ مَاتَ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِلَى النَّارِ " فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَرْتَابَ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ إِذْ قِيلَ إِنَّهُ لَمْ يَمُتْ وَلَكِنَّ بِهِ جِرَاحًا شَدِيدًا فَلَمَّا كَانَ مِنَ اللَّيْلِ لَمْ يَصْبِرْ عَلَى الْجِرَاحِ فَقَتَلَ نَفْسَهُ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِذَلِكَ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ " . ثُمَّ أَمَرَ بِلاَلاً فَنَادَى فِي النَّاسِ " إِنَّهُ لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ ن��فْسٌ مُسْلِمَةٌ وَإِنَّ اللَّهَ يُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ " .
Ji Ebû Hureyre (rz) hatiye ragihandin: Em ligel Resûlê Allah ﷺ di şerê Huneynê de amade bûn. Wî ji bo mêrekî ku bi navê Îslamê dihat naskirin got:
"Ev yek ji xelkê Agirê Dojehê ye." Dema em ketin nav şer, ew mêr pir bi tundî şer kir û birîndar bû. Hinek kesan gotin: "Ya Resûlê Allah! Ew mêrê ku te berê gotibû ew ji xelkê Agirê Dojehê ye, îro pir bi tundî şer kir û mir." Resûlê Allah ﷺ ferman kir: "Ber bi Agirê Dojehê ve." Hinek misilman hema bibû ku bikevin gumanê, lê di wê demê de hat gotin ku ew nemiriye, lê bi giranî birîndar e. Dema şev hat, ew nikaribû li ber êşa birînên xwe bisekinire û xwe kuşt. Ev yek ji Pêxember ﷺ re hat ragihandin û wî got: "Allahu Ekber! Ez şahidiyê didim ku ez bendeyê Allah û qasidê wî me." Paşê wî emir da Bîlal ku di nav xelkê de bang bike: "Bi rastî kesek têkeve Biheştê ji bilî canekî misilman, û bêguman Allah vê olê bi destê mêrekî gunehkar jî piştgirî dike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tevgera şerkerî encamekî baş garantî nake; Allah encama rastîn dizane.
Bûyer di dema şerê Huneynê de qewimî. Pêxember ﷺ li ser encama zilamekî ku xwe misilman dida nîşan hişyarî da; paşê derket holê ku ew piştî birîndarbûnê jiyana xwe bi destê xwe qedand.
Şerek e ku piştî fetihkirina Mekkeyê pêk hat.
Navê kesên ku ji bo Dojehê hatine destnîşankirin.
Allah dikare kesekî, tevî ku ew di rewşa gunehkirinê de ye, bikar bîne da ku encamekî di berjewendiya Îslamê de bi dest bixe.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kiryarekî xuya, wek şerkeriya wêrekane, bi tenê delîla baweriya dilsoz an encamekî baş nîne. Gotina derbarê wî zilamî de li ser bingeha zanîna ku Allah dayibû Pêxember ﷺ bû; kesên din divê bê hişyarî li ser kesên taybet wisa biryar nedin. Hedîs xwekuştinê qedexe dike û tekez dike ku çarenûsa dawî bi bawerî û rewşa ku mirov jiyana xwe di wê de diqedîne ve girêdayî ye. Her wiha, Allah dikare dînê xwe bi riya kesên ku bixwe guneh dikin jî bihêz bike.
- Baweriya kesekî tenê li gorî kiryarekî balkêş nirx neke; dilsozî û encama dawî girîng in.
- Dema êşeke giran an bêhêvîtî dikişînî, ji kesên pêbawer û pisporan alîkariyê bixwaze; jiyana xwe bi destê xwe qedene.
- Bîra vê yekê ku Allah bi awayên neçaverêkirî piştgirî dide dînê xwe, bila te teşwîq bike ku tu jî bi dilsozî tevbigere.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.