Sahih Muslim, hedîsa 321
Amr ibn al-As rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Amr ibn al-As hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنَزِيُّ، وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ كُلُّهُمْ عَنْ أَبِي عَاصِمٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ، - يَعْنِي أَبَا عَاصِمٍ - قَالَ أَخْبَرَنَا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ ابْنِ شَمَاسَةَ الْمَهْرِيِّ، قَالَ حَضَرْنَا عَمْرَو بْنَ الْعَاصِ وَهُوَ فِي سِيَاقَةِ الْمَوْتِ . فَبَكَى طَوِيلاً وَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَى الْجِدَارِ فَجَعَلَ ابْنُهُ يَقُولُ يَا أَبَتَاهُ أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا أَمَا بَشَّرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِكَذَا قَالَ فَأَقْبَلَ بِوَجْهِهِ . فَقَالَ إِنَّ أَفْضَلَ مَا نُعِدُّ شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ إِنِّي قَدْ كُنْتُ عَلَى أَطْبَاقٍ ثَلاَثٍ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَمَا أَحَدٌ أَشَدَّ بُغْضًا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنِّي وَلاَ أَحَبَّ إِلَىَّ أَنْ أَكُونَ قَدِ اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَتَلْتُهُ فَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَكُنْتُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلَمَّا جَعَلَ اللَّهُ الإِسْلاَمَ فِي قَلْبِي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ ابْسُطْ يَمِينَكَ فَلأُبَايِعْكَ . فَبَسَطَ يَمِينَهُ - قَالَ - فَقَبَضْتُ يَدِي . قَالَ " مَا لَكَ يَا عَمْرُو " . قَالَ قُلْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَشْتَرِطَ . قَالَ " تَشْتَرِطُ بِمَاذَا " . قُلْتُ أَنْ يُغْفَرَ لِي . قَالَ " أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ الإِسْلاَمَ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ وَأَنَّ الْهِجْرَةَ تَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهَا وَأَنَّ الْحَجَّ يَهْدِمُ مَا كَانَ قَبْلَهُ " . وَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ أَجَلَّ فِي عَيْنِي مِنْهُ وَمَا كُنْتُ أُطِيقُ أَنْ أَمْلأَ عَيْنَىَّ مِنْهُ إِجْلاَلاً لَهُ وَلَوْ سُئِلْتُ أَنْ أَصِفَهُ مَا أَطَقْتُ لأَنِّي لَمْ أَكُنْ أَمْلأُ عَيْنَىَّ مِنْهُ وَلَوْ مُتُّ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ لَرَجَوْتُ أَنْ أَكُونَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ وَلِينَا أَشْيَاءَ مَا أَدْرِي مَا حَالِي فِيهَا فَإِذَا أَنَا مُتُّ فَلاَ تَصْحَبْنِي نَائِحَةٌ وَلاَ نَارٌ فَإِذَا دَفَنْتُمُونِي فَشُنُّوا عَلَىَّ التُّرَابَ شَنًّا ثُمَّ أَقِيمُوا حَوْلَ قَبْرِي قَدْرَ مَا تُنْحَرُ جَزُورٌ وَيُقْسَمُ لَحْمُهَا حَتَّى أَسْتَأْنِسَ بِكُمْ وَأَنْظُرَ مَاذَا أُرَاجِعُ بِهِ رُسُلَ رَبِّي .
Ji Îbn Şemaseyê Mehrî hatiye vegotin ku wî got: Em çûn cem Amr bîn el-As û ew di rewşa mirinê de bû. Wî demeke dirêj girî û rûyê xwe ber bi dîwar ve zivirand. Kurê wî jê re got:
"Bavo! Ma Qasidê Allah ﷺ mizgîniya vê yekê neda te? Ma Qasidê Allah ﷺ mizgîniya vê yekê neda te?" Raveker dibêje: Wî rûyê xwe ber bi me ve zivirand û got: "Baştirîn tişta ku em dikarin pişta xwe pê girê bidin, şehadeta ku 'Ji bilî Allah tu îlah tune ye û Muhemmed Qasidê Allah e' ye. Bêguman min sê qonax derbas kirine. Di qonaxekê de, ji Qasidê Allah ﷺ bêtir kesek din tune bû ku ez jê nefret bikim; û tiştek ji min re xweştir nebû ji wê yekê ku ez desthilatdariyê li ser wî bi dest bixim û wî bikujim. Heke ez di wê rewşê de bimrima, bêguman ez ê bibûma yek ji xelkê Dozê. Dema ku Allah evîna Îslamê xist dilê min, ez hatim cem Pêxember ﷺ û min got: 'Destê xwe yê rastê dirêj bike da ku ez beyata xwe bidim te.' Wî destê xwe yê rastê dirêj kir, lê min destê xwe paşve kişand. Wî pirsî: 'Çi bûye ey Amr?' Min got: 'Ez dixwazim şertekî deynim.' Wî pirsî: 'Tu çi şertî dixwazî?' Min got: 'Ku gunehên min bên efûkirin.' Wî ferman kir: 'Ma tu nizanî ku Îslam hemû gunehên beriya xwe hilweşîne? Û Hicret hemû gunehên beriya xwe hilweşîne? Û Hec jî hemû gunehên beriya xwe hilweşîne?' Piştî wê, kesek ji Qasidê Allah ﷺ bêtir ji min re ezîz nebû û di çavê min de mezintir nebû. Ji ber heybeta wî, min nikaribû çavên xwe têr ji wî bikim. Heke ji min were xwestin ku ez wî wesf bikim, ez nikarim; ji ber ku min çavên xwe têr ji wî nekiribû. Heke ez di wê rewşê de bimrima, min hêvî dikir ku ez bibim yek ji xelkê Bihiştê. Paşê em ketin bin barê hin karên din û ez nizanim rewşa min di wan de dê çi be. Gava ez bimrim, bila tu jinek qerewîl û ne jî agir li pey min were. Gava hûn min defn bikin, axê bi awayekî baş li ser min belav bikin, paşê bi qasî dema ku deve tê serjêkirin û goştê wê tê parvekirin, li dora gora min bisekinin, da ku ez bi we re aram bibim û bifikirim ka ez ê çi bersivê bidim qasidên (melekên) Xudanê xwe."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Amr ibn al-As şahidî dide ku Îslam gunehên berê jê dike û piştî definê ji bo xwe dua dixwaze.
Koçkirin ji bo Allah; di çarçoveya klasîk de, ji Mekkeyê ber bi Medîneyê ve çûn.
Şîna bi dengê bilind, bi hawar û gotinên ku adetên qedexekirî yên şînê pêk tînin.
Melekên ku piştî definê ji mirî dipirsin.
Zanyar ji gotinên Pêxember ﷺ derdixin ku pejirandina Îslamê gunehên berê jê dike. Nîqaşa hicret û hecê jî bi jêbirina gunehên berê ve girêdayî ye, li gor şertên ku di nivîsên din de hatine ravekirin; ev destûr nîne ku mirov bi zanebûn guneh bike. Amr hem hêviya lêborîna Allahê nîşan dide, hem jî tirs û xwe-hesibandinê. Zanyar daxwaza wî ya ku piştî definê li cem gorê bimînin wekî daxwaza dua kirinê ji bo wî û ji Allah xwestina sebatê di dema pirsînê de şîrove kirine. Redkirina nîha û agir ji aliyê wî ve, qedexeya ayînên hawar û bikaranîna agir di merasîmên cenazeyê de nîşan dide.
- Bi dilpakî vegere cem Allah û hêviya lêborînê ji dest nede, heta ku rabirdûya te giran be jî.
- Di dema mirinê de ji ayînên qedexekirî yên hawar dûr bikeve û bi dua û hebûna aram piştgiriyê bide xizmên mirî.
- Piştî definê ji bo mirî dua bike û ji Allah sebatê ji bo wî di dema pirsînê ya di gorê de bixwaze.
Ev rivayet heman bûyera li ser Amr ibn al-As vedigire û veguherîna wî ji dijminatiya berê ber bi hezkirin û rêzgirtina ji Pêxember ﷺ ve rave dike.
Sahih Muslim · #320 (Sahih)Ev guherto xwedî heman rêzika veguhêzeran e û piştgiriyê dide danasîna pejirandina Îslamê ji aliyê Amr ve û daxwaza wî ya lêborînê.
Sahih Muslim · #322 (Sahih)Ev rivayet jî li ser bawerî û wateya pejirandina Îslamê ye û derbarê lêborîn û baweriyê de çarçoveyek din pêşkêş dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.