Sahih Muslim, hedîsa 322
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، - وَاللَّفْظُ لإِبْرَاهِيمَ - قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، - وَهُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ - عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ قَتَلُوا فَأَكْثَرُوا وَزَنَوْا فَأَكْثَرُوا ثُمَّ أَتَوْا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو لَحَسَنٌ وَلَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً فَنَزَلَ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ وَلاَ يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا} وَنَزَلَ { يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ{ .}
Mihemed kurê Hatim kurê Meymûn û Îbrahîm kurê Dînar (lê gotin ji Îbrahîm e) ji me re ragihandin: Heccac -ku kurê Mihemed e- ji me re ragihand, ew jî ji Îbn Cureyc, wî jî got: Ye'la kurê Muslim ji min re ragihand ku wî bihîstiye Se'îd kurê Cubeyr ji Îbn Ebbas radigihîne: Komek ji xelkê şîrkê gelek kuştin kiribûn û gelek zîna kiribûn. Paşê hatin cem Muhemmed ﷺ û gotin:
"Bêguman tiştê ku tu dibêjî û gazî dikî baş e, lê eger tu ji me re bibêjî ku ji bo tiştên me kirine kefaret heye (em ê bawer bikin)." Hingê ev ayet nazil bû: {Ew kesên ku ligel Allah xwediyekî din venaxwînin, canê ku Allah heram kiriye bi neheq nakujin û zînayê nakin. Kî van bike, dê cezayê guneh bibîne}, û ev ayet jî nazil bû: {Ey bendeyên Min yên ku li hember nefsa xwe zêdehiyê kirine! Ji rehma Allah bêhêvî nebin.}
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tu guneh ji bo tobeweya samîmî û vegera bo cem Allahê pir mezin nîne.
Komek ji müşrikan, ku gelek kuştin û zina kiribûn, ji Pêxember ﷺ pirsî gelo dikare kirinên wan ên berê bêne efûkirin. Piştî vê yekê ayetên 25:68–70 û 39:53 hatin nazilkirin.
Kesên ku ji bilî Allah xwedayên din an hêzên xwedayî diperizin.
Têkiliya cinsî ya derveyî zewaca derbasdar.
Vegereke samîmî bo cem Allah, ku tê de mirov gunehê dihêle û lêborînê dixwaze.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku tobeweya samîmî dikare gunehên kesê ku bi rastî vedigere cem Allah paqij bike. Ew behsa devjêberdana gunehê, poşmanbûna samîmî, biryara qetî ya ku mirov careke din wê neke û, dema ku mafê mirovan hatiye binpêkirin, telafîkirina zirarê û vegerandina mafên wan dikin. Tobe giraniya kuştinê û sûcên din kêm nake û berpirsiyariya qanûnî jî nakeve şûna wê. Herwiha, ayet destnîşan dikin ku tobe divê bi bawerî û kirinên baş re be.
- Tobeyê taloq neke: îro gunehê bihêle, ji Allah lêborînê bixwaze û biryareke diyar ji bo guhertinê bide.
- Zulmê ku te li mirovan kiriye rast bike û mafên wan vegerîne, ligel ku ji Allah lêborînê dixwazî.
- Nehêle hesta sûcdariyê te bibe nav bêhêvîtî; wê veguherîne bawerî, kirinên baş û bindewariya domdar.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.