Sahih Muslim, hedîsa 4100
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَلاَحَقَ بِي وَتَحْتِي نَاضِحٌ لِي قَدْ أَعْيَا وَلاَ يَكَادُ يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي " مَا لِبَعِيرِكَ " . قَالَ قُلْتُ عَلِيلٌ - قَالَ - فَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَزَجَرَهُ وَدَعَا لَهُ فَمَازَالَ بَيْنَ يَدَىِ الإِبِلِ قُدَّامَهَا يَسِيرُ . قَالَ فَقَالَ لِي " كَيْفَ تَرَى بَعِيرَكَ " . قَالَ قُلْتُ بِخَيْرٍ قَدْ أَصَابَتْهُ بَرَكَتُكَ . قَالَ " أَفَتَبِيعُنِيهِ " . فَاسْتَحْيَيْتُ وَلَمْ يَكُنْ لَنَا نَاضِحٌ غَيْرُهُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَبِعْتُهُ إِيَّاهُ عَلَى أَنَّ لِي فَقَارَ ظَهْرِهِ حَتَّى أَبْلُغَ الْمَدِينَةَ - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَرُوسٌ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فَأَذِنَ لِي فَتَقَدَّمْتُ النَّاسَ إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى انْتَهَيْتُ فَلَقِيَنِي خَالِي فَسَأَلَنِي عَنِ الْبَعِيرِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا صَنَعْتُ فِيهِ فَلاَمَنِي فِيهِ - قَالَ - وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِي حِينَ اسْتَأْذَنْتُهُ " مَا تَزَوَّجْتَ أَبِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا " . فَقُلْتُ لَهُ تَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا . قَالَ " أَفَلاَ تَزَوَّجْتَ بِكْرًا تُلاَعِبُكَ وَتُلاَعِبُهَا " . فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُوُفِّيَ وَالِدِي - أَوِ اسْتُشْهِدَ - وَلِي أَخَوَاتٌ صِغَارٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ إِلَيْهِنَّ مِثْلَهُنَّ فَلاَ تُؤَدِّبُهُنَّ وَلاَ تَقُومُ عَلَيْهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا لِتَقُومَ عَلَيْهِنَّ وَتُؤَدِّبَهُنَّ - قَالَ - فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْبَعِيرِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَهُ وَرَدَّهُ عَلَىَّ .
Usman kurê Ebî Şeybe û Îshaq kurê Îbrahîm ji me re ragihandin - û gotin ya Usman e - Îshaq got
"ji me re ragihand" û Usman jî got "ji me re ragihand". Cerîr, ji Muğîre, ji Şe'bî, ji Cabir kurê Ebdullah (Xwedê ji her duyan razî be) wiha rivayet dike: Ez bi Resûlullah ﷺ re derketim seferekê. Wî ez dîtim û ez li ser deveke avhilgir bûm ku westiyabû û nikaribû bimeşiya. Wî ji min re got: "Çi bi deveya te hatiye?" Min got: "Ew nexweş e." Paşê Resûlullah ﷺ çû paşiya wê, ajot û ji bo wê dua kir. Piştî vê yekê, ew her tim li pêşiya deveyan dimeşiya. Wî ji min re got: "Tu deveya xwe çawa dibînî?" Min got: "Baş e, bereketa duaya te gihîştiyê." Wî got: "Ma tu wê difiroşî min?" Ji ber ku deveke me ya din a avhilgir tunebû, ez şerm kirim, lê min got: "Erê." Min ew bi şertê ku heta ez bigihîjim Medîneyê ez ê siwar bibim, firot wî. Paşê min jê re got: "Ey Resûlê Xwedê, ez nû zewicîme," û min destûr xwest ku ez pêşda biçim. Wî destûr da min û ez beriya xelkê gihîştim Medîneyê. Li wir xalê min rastî min hat û li ser deveyê pirsî. Min tiştê ku min kiribû jê re got û wî jî ji ber vê yekê ez rexne kirim. Dema ku min destûr xwestibû, Resûlullah ﷺ ji min pirsîbû: "Te keçikek bakîre zewicandiye an jineke bêwe?" Min got: "Min jineke bêwe zewicandiye." Wî got: "Çima te keçikek bakîre nezewicand ku hûn bi hev re bilîzin?" Min got: "Ey Resûlê Xwedê, bavê min wefat kir - an jî şehîd ket - û xwişkên min ên piçûk hene. Min ne xwest ku ez jineke mîna wan bizewicînim ku nikaribe wan terbiye bike û lênihêre. Loma min jineke bêwe zewicand da ku ew lênihêre û wan terbiye bike." Dema ku Resûlullah ﷺ gihîşt Medîneyê, ez sibehê bi deve çûm cem wî. Wî buhayê wê da min û deve jî vegerand min.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Cabir piştî ku Pêxember ﷺ pereyê wê da, deva xwe vegerand.
Cabir bi Şandeyê Xwedê ﷺ re rêwîtiyê dikir û piştî mirina bavê xwe xwedîtiya xwişkên xwe yên biçûk dikir. Wî deva xwe ya westiyayî firot, bi şertê ku heta Medîneyê bikaribe li ser wê siwar bibe; li wir Pêxember ﷺ biha da û deve ji Cabir re vegerand.
Devek e ku ji bo hilgirtina baran an siwarbûnê tê bikaranîn.
Jinek ku berê zewicî bûye; ev term bi xwe tiştekî li ser karakter an nirxa wê nabêje.
Peymanek ku beşek ji kirîn û firotinê ye; li vir, Cabir dikaribû heta Medîneyê li ser deve siwar bimîne.
Zanyar ji vê yekê digirin ku firotin dikare derbasdar be, heke şertê wê zelal be û her du alî qebûl bikin; wekî mînak, bikaranîna demkî ya heywana firotî. Ev bûyer herwiha nîşan dide ku Pêxember ﷺ berpirsiyariyên malbatî yên kesan dihesiband û jina ku berê zewicî bûye kêmtir nîne: Cabir wê ji ber ezmûna wê û lênêrîna xwişkên xwe yên biçûk hilbijart. Bikaranîna hiqûqî ya şertan di peymanên firotinê de bi berfirehî tê nirxandin û di nav mezhebên fiqhê de di hûrguliyan de cudahî hene; ev rivayet ji bo peymanên nezelal an neheq destûrê nade.
- Hemû şertên firotinê ji berê ve zelal bikin û heke pêwîst be wan bi nivîs binivîsin.
- Di zewacê de berpirsiyariyên malbatî yên rastîn û taybetmendiyên her du hevjînan bi ciddî bigirin.
- Baldariya xwe bidin kes û heywanên westiyayî û bi lênêrîn û dilovanî alîkariya wan bikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.