Sahih Muslim, hedîsa 421
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ دَاوُدَ، عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ سِرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فَمَرَرْنَا بِوَادٍ فَقَالَ " أَىُّ وَادٍ هَذَا " . فَقَالُوا وَادِي الأَزْرَقِ . فَقَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ مِنْ لَوْنِهِ وَشَعْرِهِ شَيْئًا لَمْ يَحْفَظْهُ دَاوُدُ وَاضِعًا إِصْبَعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ لَهُ جُؤَارٌ إِلَى اللَّهِ بِالتَّلْبِيَةِ مَارًّا بِهَذَا الْوَادِي " . قَالَ " ثُمَّ سِرْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى ثَنِيَّةٍ فَقَالَ " أَىُّ ثَنِيَّةٍ هَذِهِ " . قَالُوا هَرْشَى أَوْ لِفْتٌ . فَقَالَ " كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يُونُسَ عَلَى نَاقَةٍ حَمْرَاءَ عَلَيْهِ جُبَّةُ صُوفٍ خِطَامُ نَاقَتِهِ لِيفٌ خُلْبَةٌ مَارًّا بِهَذَا الْوَادِي مُلَبِّيًا " .
Mihemed ibn El-Musenna ji min re vegot: Ibn Ebî Edî ji me re vegot, ji Dawud, ji Ebûl-Aliye, ji Ibn Ebbas (rezî be) ku got: Em ligel Resûlullah ﷺ di navbera Mekke û Medîneyê de rêwîtî kirin û em derbasî newalekê bûn. Wî ﷺ pirsî:
"Ev kîjan newal e?" Wan gotin: "Newala Ezreq e." Wî ﷺ got: "Wekî ku ez Mûsa (silav lê bin) dibînim," û paşê behsa reng û porê wî kir bi awayekî ku Dawud ji bîr kiribû. Wî ﷺ got: "Wî tiliyên xwe dixin guhên xwe û dema ku di vê newalê de derbas dibû, bi dengekî bilind telbiye digot." Paşê em rêwîtiya xwe domandin heta ku em gihîştin derbasgehekê. Wî ﷺ pirsî: "Ev kîjan derbasgeh e?" Wan gotin: "Herşa an Lîft e." Wî ﷺ got: "Wekî ku ez Yûnis (silav lê bin) li ser devekî sor dibînim, cilê hiriyê li ser wî ye, hefsara devekî wî ji lîfê xurme ye û dema ku di vê newalê de derbas dibû telbiye digot."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Mûsa û Yûnus di dema hecê xwe de telbiyê bi dengê bilind digotin.
Daxwaza hacî ye ku bi wê bindestiya xwe ji Allah re nîşan dide û bi van gotinan dest pê dike: “Labbayk Allahumma labbayk”.
Rêyek e ku ji ser çiyayan re an di navbera wan de derbas dibe.
Kemberek e ku li serê şetir tê girêdan û bi wê heywan tê birêvebirin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pêxemberên berî Muhammed ﷺ hec kirine û di dema wê de telbiye gotine. Vegotina Mûsa û Yûnusê nîşan dide ku Pêxember ﷺ dema Allah tiştên ji alemê nedîtî jê re aşkere dikir, li ser wan zanîn werdigirt. Vegotin behsa bi dengê bilind gotina telbiyê dike; mezhebên fiqhê li ser asta rast a dengbilindkirina pêşniyarkirî nîqaş dikin û wê, ji tiştên din re, li gorî rewşê û kesê dinivînin.
- Telbiyê hîn bibe û di dema hecê de bi hişyarî wê bibêje, bi baldarî li ser wateya wê bifikire.
- Bîr bîne ku hec ibadetek e ku pêxemberên berî me jî pêk anîne.
- Baweriya xwe bi tiştên nedîtî li ser wehyeke pêbawer û vegotinên sahîh ava bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.