Sahih Muslim, hedîsa 431
Abdullah ibn Masud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Masud hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، جَمِيعًا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، - وَأَلْفَاظُهُمْ مُتَقَارِبَةٌ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ عَدِيٍّ، عَنْ طَلْحَةَ، عَنْ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا أُسْرِيَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْتُهِيَ بِهِ إِلَى سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى وَهِيَ فِي السَّمَاءِ السَّادِسَةِ إِلَيْهَا يَنْتَهِي مَا يُعْرَجُ بِهِ مِنَ الأَرْضِ فَيُقْبَضُ مِنْهَا وَإِلَيْهَا يَنْتَهِي مَا يُهْبَطُ بِهِ مِنْ فَوْقِهَا فَيُقْبَضُ مِنْهَا قَالَ { إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى} قَالَ فَرَاشٌ مِنْ ذَهَبٍ . قَالَ فَأُعْطِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثًا أُعْطِيَ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسَ وَأُعْطِيَ خَوَاتِيمَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَغُفِرَ لِمَنْ لَمْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ مِنْ أُمَّتِهِ شَيْئًا الْمُقْحِمَاتُ .
Ji Ebdullah (r.a) tê ragihandin ku dema Resûlê Allah ﷺ ji bo sefera şevê (Îsra) hat birin, ew gihîşt Sidretul-Muntehayê ku di ezmana şeşan de ye. Her tiştê ku ji erdê bilind dibe li wir diqede û li wir tê girtin, û her tiştê ku ji jor ve tê xwarê jî li wir diqede û li wir tê girtin. Allah dibêje:
"Dema ku wê darê pêçand, tiştê ku wê dipêçe" (El-Qur'an, 53:16). Riwiyetvan got: Ew perperokên zêrîn bûn. Û wiha berdewam kir: Ji Resûlê Allah ﷺ re sê tişt hatin dayîn: Pênc nimêj hatin dayîn, ayetên dawî yên Sûretul-Beqereyê hatin dayîn, û ji ummeta wî kesên ku tu tiştekî nekin şirîkê Allah, gunehên wan ên mezin hatin bexşandin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Isra û Mi‘rac nimêj, ayetên dawî yên sûreta el-Baqere û sozê lêborînê anîn.
Dara lotusê ya li sînorê herî dûr, di danasîna ezmanî ya Isra û Mi‘racê de.
Du ayetên dawî yên sûreta el-Baqere ya di Qur’anê de.
Kesek an tiştek wek şirîkê Allah di îbadetê an taybetmendiyên xwedayî de hesibandin.
Şirovekarên klasîk destnîşan dikin ku pênc nimêjên rojane diyariyek taybet a Isra û Mi‘racê ne. Soza lêborînê ji bo kesê ku bêyî ku ji Allah re şirîk çêbike dimire ye; ev nayê wê wateyê ku tobe û dûrketina ji gunehan êdî nehewce ne. Alim tekez dikin ku hedîs tewhîdê piştrast dike û girîngiya mezin a nimêjan û ayetên dawî yên sûreta el-Baqere nîşan dide.
- Pênc nimêjên rojane wek diyariyek taybet biparêze û wan di demên xwe de bike.
- Du ayetên dawî yên sûreta el-Baqere bixwîne û li ser wateya wan bifikire.
- Li ser tewhîdê bisekine, bi tobe vegere cem Allah û hêvîdarê lêborîna Wî be.
Ev rîwayeta sahih jî rêwîtiya ezmanî vedibêje û çarçoveya hevdîtina li Sidretul-Munteha temam dike.
Sahih Muslim · #430 (Sahih)Ev rîwayet li ser ferzkirina nimêjan di dema Isra û Mi‘racê de diaxive û cihê wan ê taybet zelal dike.
Sahih Muslim · #433 (Sahih)Ev rîwayet Isra û Mi‘racê bi tiştê ku Pêxember ﷺ dît ve girêdide û bi behsa sûreta en-Nejm re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.