Sahih Muslim, hedîsa 430
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Pêxember ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbji Muslim re vegotزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Hujayn ibn al‑Muthannaحُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى
- 3Abd al‑Azizعَبْدُ الْعَزِيزِ
- 4Abdullah ibn al‑Fadlعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ
- 5Abu Salama ibn Abd ar‑Rahmanأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي الْحِجْرِ وَقُرَيْشٌ تَسْأَلُنِي عَنْ مَسْرَاىَ فَسَأَلَتْنِي عَنْ أَشْيَاءَ مِنْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لَمْ أُثْبِتْهَا . فَكُرِبْتُ كُرْبَةً مَا كُرِبْتُ مِثْلَهُ قَطُّ قَالَ فَرَفَعَهُ اللَّهُ لِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ مَا يَسْأَلُونِي عَنْ شَىْءٍ إِلاَّ أَنْبَأْتُهُمْ بِهِ وَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي جَمَاعَةٍ مِنَ الأَنْبِيَاءِ فَإِذَا مُوسَى قَائِمٌ يُصَلِّي فَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ جَعْدٌ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ وَإِذَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شَبَهًا عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ وَإِذَا إِبْرَاهِيمُ - عَلَيْهِ السَّلاَمُ - قَائِمٌ يُصَلِّي أَشْبَهُ النَّاسِ بِهِ صَاحِبُكُمْ - يَعْنِي نَفْسَهُ - فَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَأَمَمْتُهُمْ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنَ الصَّلاَةِ قَالَ قَائِلٌ يَا مُحَمَّدُ هَذَا مَالِكٌ صَاحِبُ النَّارِ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ . فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَبَدَأَنِي بِالسَّلاَمِ " .
Ebû Hureyre (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Min xwe li Hicrê dît û Qureyşî ji min li ser sefera min a şevê dipirsîn. Wan ji min tiştên der barê Beyt-ul-Meqdis de pirsîn ku min ew bi bîr neanîbûn. Ez pir tengav bûm, wisa tengav bûm ku min qet berê wiha nebûbû. Paşê Allah ew (Beyt-ul-Meqdis) da ber çavên min; min lê nihêrî û ez bersiva her tiştê ku wan jê dipirsîn dam wan. Min xwe di nav komek pêxemberan de jî dît. Vaye Mûsa (a.s.) rabûbû nimêj dikir; ew mêrekî xurt bû, weka ku ji mêrên eşîra Şenu'e be. Îsa kurê Meryemê (a.s.) jî rabûbû nimêj dikir; ji hemû mirovan kesê herî nêzîkî wî Urwe kurê Mes'ûd es-Saqefî bû. Û Îbrahîm (a.s.) jî rabûbû nimêj dikir; ji hemû mirovan kesê herî nêzîkî wî hevalê we bû (wate ew bi xwe). Dema wextê nimêjê hat, min pêşnimêjiya wan kir. Gava min nimêj qedand, kesekî got: 'Ya Muhemmed! Ev Malik e, xwediyê Dojehê ye; silavê lê bike.' Min rûyê xwe da aliyê wî, lê wî beriya min silav da min."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah Orşalemê nîşanî Pêxember ﷺ da û wî kir pêşengê pêxemberan di nimêjê de.
Qureyşiyan li El-Hicrê derbarê sefera şevê ya Pêxember ﷺ û taybetmendiyên Beytul-Meqdisê de pirsî.
Devereke bi dîwar dorhêzkirî li kêleka Ka'beyê li Mekkeyê.
Orşalem, bi taybetî cihê pîroz ê nimêjê yê li wir.
Melekê ku di vê vegotinê de wekî parêzvanê Dojehê tê gotin.
Zanyar nîşandana Beytul-Meqdisê wekî nîşana piştgiriya Allah ji bo Pêxember ﷺ dibînin, û pêşengiya wî ya pêxemberan jî wekî derbirîna pileya wî ya taybet dibînin. Ev hevdîtin herwiha diyar dike ku pêxember peyama hevpar a perestina Allahê digihînin. Vegotin mucîzeyekê vedibêje û bi serê xwe rêgezeke cuda derbarê awayê nimêjê de destnîşan nake.
- Dema tu êdî tiştekî rast bi bîr neynî, ji Allah alîkarî bixwaze û bi rastî bêje tu çi bi bîr tînî.
- Çîrokên pêxemberan bixwîne û bangewaziya wan a hevpar ji bo perestina Allah nas bike.
- Bersiva pirsan bi aramî û rastgoyî bide, heta dema ku kesên din te di bin zextê de dihêlin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.