Sahih Muslim, hedîsa 4355
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي رَجَاءٍ، مَوْلَى أَبِي قِلاَبَةَ قَالَ قَالَ أَبُو قِلاَبَةَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَوْمٌ مِنْ عُكْلٍ أَوْ عُرَيْنَةَ فَاجْتَوَوُا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِلِقَاحٍ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَشْرَبُوا مِنْ أَبْوَالِهَا وَأَلْبَانِهَا . بِمَعْنَى حَدِيثِ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي عُثْمَانَ . قَالَ وَسُمِرَتْ أَعْيُنُهُمْ وَأُلْقُوا فِي الْحَرَّةِ يَسْتَسْقُونَ فَلاَ يُسْقَوْنَ
Harûn bîn Ebdullah ji me re vegot, Silêman bîn Herb ji me re vegot, Hemmad bîn Zeyd ji me re vegot, ji Eyûb, ji Ebû Reca', azadkiriyê Ebû Qilabe: Ebû Qilabe got: Enes bîn Malik ji me re vegot: Komek ji qebîleya Ukl an Ureyne hatin cem Resûlullah ﷺ û hewaya Medîneyê li wan nehat. Resûlullah ﷺ ferman da ku deveên şîrdar bidin wan û emir kir ku ji mîz û şîrê wan vexwin. (Bi wateya hedîsa Heccac bîn Ebî Usman). Wî got: Paşê çavên wan hatin derxistin û ew li erdê kevirî hatin avêtin; dema ku wan av dixwest, av nedan wan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Vê vegotin şîfakirina nexweşan û cezakirina sûcdarên tundûtûj vedibêje.
Komek ji mêran ji eşîra ‘Ukl an ‘Uraina hatin Medîneyê û nikarîn xwe bi hewaya wê re biguncînin. Pêxember ﷺ ji wan re deveyên şîrdêr wekî derman destnîşan kir. Paşê wan şivanekî kuşt û dewan birin; li dûv wê ceza ku hatî behskirin pêk hat.
Navên eşîrên ku mêvan ji wan derketibûn.
Deveyên ku şîr didan.
Zemînekî hişk û kevirîn, ku bi kevirên reş ve hatiye nixumandin, li nêzî Medîneyê.
Zanyarên klasîk vê bûyerê di çarçoveya hirabeyê de dinirxînin: dizî û kuştina bi tundûtûjî ku ewlehiya civakê dixe xeterê. Ew ceza wekî mijarekê dibînin ku di destê desthilatdarî û dadweriyê de ye, ne wekî destûrekê ji bo kesên takekes ku bi serê xwe tundûtûjiyê bikar bînin. Beşa vexwarina şîr û mîzê deveyê di çarçoveya rêzikên paqijiya îbadetê û dermankirinê de tê nîqaşkirin; hiqûqnas di derbarê sepandina wê ya rast de li hev nakin. Di guhertoyên din de behskirina ji dîn derketina wan, vê vegotinê bi tenê nakê rêgezeke giştî ji bo cezakirina guherîna dînê.
- Mijarên hiqûqa sûcê bide dadger û dezgehên xwedîdesthilat; tu carî xwe neke dadger û tolhildêr.
- Alîkariya guncaw pêşkêşî nexweşan bike û rewşa wan li ber çavan bigire.
- Ewlehiya mirovan û milkê wan biparêze û sûcan li gorî rêbazên dadperwerî çareser bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.