Sahih Muslim, hedîsa 482
Abu Huraira and Hudhaifa rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira and Hudhaifa hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمُ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ . فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ إِلاَّ خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ - قَالَ - فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلاً مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صلى الله عليه وسلم الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا . فَيَأْتُونَ مُوسَى صلى الله عليه وسلم فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ . فَيَقُولُ عِيسَى صلى الله عليه وسلم لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ . فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَىِ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالاً فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ " . قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَىُّ شَىْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ " أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ يْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلاَ يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلاَّ زَحْفًا - قَالَ - وَفِي حَافَتَىِ الصِّرَاطِ كَلاَلِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ " . وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا .
Ji Ebû Hureyre û Huzeyle (r.e.) hatiye ragihandin ku Resûlê Allah ﷺ gotiye:
"Allah Tebareke ve Teala dê mirovan kom bike. Û bawermend dê rabin ser piyan heta ku Bihişt nêzîkî wan bibe. Ew ê werin ba Adem û bibêjin: 'Ey bavê me! Ji bo me deriyê Bihiştê veke.' Ew ê bibêje: 'Tişta ku we ji Bihiştê derxist, gunehê bavê we Adem bû. Ez ne xwediyê vê karî me; herin ba kurê min Îbrahîm Xelîlê Allah.'" Resûl ﷺ wiha domand: "Îbrahîm (a.s.) jî dê bibêje: 'Ez ne xwediyê vê karî me; ez tenê ji dûr ve bûme Xelîlê Allah. Herin ba Mûsa (a.s.) yê ku Allah rasterast pê re axiviye.' Ew ê werin ba Mûsa (a.s.), lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne xwediyê vê karî me; herin ba Îsa Kelîmeyê Allah û Ruhê Wî.' Îsa (a.s.) jî dê bibêje: 'Ez ne xwediyê vê karî me.' Paşê ew ê werin ba Muhemmed ﷺ. Ew ê rabe ser piyan û jê re tê destûrdan. 'Emenet' (Bawerî/Emanet) û 'Rehîm' (Xizmatî) tên şandin û li rast û çepê Pira Sîratê disekinin. Yê yekem ji we wekî birûskê derbas dibe." Raviyê hadîsê got: Min pirsî: "Bila dê û bavê mi ji te re feda bin! Derbasbûna wekî birûskê çi ye?" Wî ﷺ got: "Ma we nedîtiye ku birûsk çawa di çirkeyeke çav de derbas dibe û vedigere? Paşê wekî bayê, paşê wekî firîna çivîkan, û paşê wekî bezîna mirovan; kiryarên wan wan dikişînin. Û Pêxemberê we li ser Pira Sîratê sekinî ye û dibêje: 'Ey Rebbê min! Xelas bike, xelas bike!' Ev yek dê bidome heta ku kiryarên bendeyan qels bibin, heta ku mêrek were û nikaribe bi rê ve biçe lê tenê bi xişînê." Raviyê hadîsê got: "Li her du aliyên Pira Sîratê çengel daliqandî ne ku ferman li wan hatiye dayîn her kesê ku ferman li ser wan e bigirin. Hinek bi xêz û birînan xelas dibin û hinek jî di Nav Agir de tên komkirin." Ebû Hureyre sond xwar: "Bi wî Zatê ku canê Ebû Hureyre di destê wî de ye, bêguman kûrahiya Cehennemê heftê sal in (rêwîtî)."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di Roja Qiyametê de, îman û kirin rê li ber derbasbûna Siratê vedikin.
Pira an rêya li ser Dojehê ku mirov di Roja Qiyametê de ji ser wê derbas dibin.
Berpirsiyariya spartî û pêbaweriya ku ji mirovekî re hatiye spartin.
Xizmatiya xwînê û erkên ku mirov li hember malbata xwe hene.
Zanyarên klasîk ji vê vegotinê fêm dikin ku Sirat û bûyerên Roja Qiyametê rast in, wekî ku di wehiyê de hatine danasîn. Leza derbasbûnê bi kirinên kesekî ve girêdayî ye, lê rizgarbûn di dawiyê de bi destê Allah e. Şefaeta Muhammed ﷺ bi destûra Allah pêk tê. Amana û Rahima ku hatine gotin, girîngiya bi dilsozî birêvebirina tiştên spartî û domandina têkiliyên malbatî jî diyar dikin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî ji vê danasînê rêgezeke pratîkî ya cuda dernaxînin; ew li ser berpirsiyariya giştî ya bindestbûna ji Allah û rêzgirtina mafên mirovan hevpar in.
- Îro erkên spartî bi cih bîne, heta ku kesek li te mêze neke jî.
- Têkiliyên xizmatiyê bi rêz biparêze û heke nakokî çêbû, li pey aşitiyê be.
- Bi dilsozî karên baş bike û ji Allah bixwaze ku te li ser rastiyê bihêle û rizgar bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.