Sahih Muslim, hedîsa 577
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Huraira hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ - أَوِ الْمُؤْمِنُ - فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ - أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ - فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ كَانَ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ - أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ - فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتْ كُلُّ خَطِيئَةٍ مَشَتْهَا رِجْلاَهُ مَعَ الْمَاءِ - أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ - حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنَ الذُّنُوبِ " .
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand: Resûlullah ﷺ got:
"Dema ku bendeyê misilman an jî bawermend destnimêjê digire û rûyê xwe dişo, her gunehê ku bi çavên xwe lê nihêrtiye, bi avê re an jî bi dilopa dawî ya avê re ji rûyê wî derdikeve. Dema ku destên xwe dişo, her gunehê ku destên wî kirine, bi avê re an jî bi dilopa dawî ya avê re ji destên wî derdikeve. Dema ku lingên xwe dişo, her gunehê ku lingên wî ber bi wê ve çûne, bi avê re an jî bi dilopa dawî ya avê re derdikeve; heta ku ew ji gunehan paqij derdikeve."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di dema wudûyê de gunehên çavan, destan û lingan tên jêbirin.
Paşojîna ayînî ye ku misilman, ji bo nimêjê û hin tiştên din, pêk tînin.
Wêneyek e ku nîşan dide guneh di dema şûştinê de çawa winda dibin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kirina wudûyê bi baldarî rêyek e ji bo lêborîna gunehan. Gunehên ku tên gotin bi xeletiyên girêdayî dîtinê, kirinê û meşînê ve girêdayî ne; ji ber vê yekê, vegotin teşwîq dike ku ev beşên laş bi hişyarî ji bo başiyê bên bikaranîn. Şîrovekirinên klasîk vê lêborînê bi taybetî bi gunehên biçûk ve girêdidin; ji bo gunehên mezin tobehiya dilsoz pêwîst e. Mezhebên fikhê qîmeta wudûyê qebûl dikin, lê di çarçoveya hînkirina xwe ya berfirehtir a derbarê tobe û gunehan de, sînorê rast ê lêborînê nîqaş dikin.
- Di her wudûyê de demê xwe bide ku rû, dest û lingên xwe bi tevahî bişoyî.
- Çav, dest û lingên xwe bi hişyarî ji bo tiştên ku Allah pê razî ye bi kar bîne.
- Ji Allah lêborîn bixwaze û ji bo gunehên mezin tobe bike; tenê xwe dispêre wudûyê neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.