Sahih Muslim, hedîsa 64
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ الرَّيَّانِ، وَعَوْنُ بْنُ سَلاَّمٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَلْحَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ " . قَالَ زُبَيْدٌ فَقُلْتُ لأَبِي وَائِلٍ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ يَرْوِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ . وَلَيْسَ فِي حَدِيثِ شُعْبَةَ قَوْلُ زُبَيْدٍ لأَبِي وَائِلٍ .
Mihemed ibn Bekkar ibn Reyyan û Ewn ibn Selam ji me re vegotin: Mihemed ibn Telha ji me re vegot. Û her wiha Mihemed ibn Mûsenna ji me re vegot: Ebdurehman ibn Mehdî ji me re vegot: Sufyan ji me re vegot. Û her wiha Mihemed ibn Mûsenna ji me re vegot: Mihemed ibn Cefer ji me re vegot: Şu'be ji me re vegot. Hemûyan ji Zubeyd, ji Ebû Wa'il, ji Ebdullah ibn Mes'ûd (radyallahu anhu) vegotine ku wî got: Resûlullah ﷺ ferman kir:
"Çêrkirina misilman fisq e (gunehkariya mezin) û şerkirina bi wî re kufr e (neşukirîbûn)." Zubeyd got: Min ji Ebû Wa'il re got: "Te ev yek rasterast ji Ebdullah bihîst ku ew ji Resûlullah ﷺ vediguhêze?" Wî got: "Erê." Lê di riwayeta Şu'be de gotina Zubeyd a ji Ebû Wa'il re tune ye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îxurandina misilmanek guneheke giran e; şerê wî jî xetereyek giran ji bo baweriyê ye.
Bêobedîtiya giran li hember Allah; li vir mebesta wê îxurandina misilmanekê ye.
Bêbawerî. Zanyar diyar dikin ku li vir behsa kiryarekê ye ku gelek dişibe bêbaweriyê, ne ku bixwe delîlek be ku kiryarker ji Îslamê derketiye.
Zanyarên klasîk balê dikişînin ser vê yekê ku gotina kufrê hişyariyeke giran e: şerê neheq li dijî misilmanekî guneheke mezin e, lê bi tenê mirov nakê bêbawer. Çar mezhebên fiqhê yên sunnî şerê gunehkarane ji şerê destûrdar cuda dikin, wek parastina xwe an pêkanîna dadmendiya qanûnî. Îxurandin herdem qedexe dimîne, tewra heke bibe sedema tundûtûjiyê jî nebe.
- Dema hêrs dibî, misilmanekî nexurîne; dûr bikeve û piştî ku aram bûyî vegere ser axaftinê.
- Nakokiyan bê gef û tundûtûjî çareser bike; heke pêwîst be, alîkariya navbeynkarêkî pêbawer bistîne.
- Rûmet û ewlehiya kesê din biparêze, tewra heke tu bi nêrîna wî re razî nebî.
Ev rivayet encamên giran ên şerê bi çekan li dijî hev din rave dike û bi vî awayî hişyariya di vê hedîsê de zelal dike.
Sahih Muslim · #66 (Sahih)Rivayet rijandina neheq a xwîna misilmanekî wek mijareke giran destnîşan dike; ev bi qedexeya şerê di navbera wan de li hev tê.
40 Hadith van an-Nawawi · #13 (Sahih)Pêxember ﷺ hîn dike ku baweriya temam wateya wê ew e ku mirov ji bo birayê xwe tiştê ku ji bo xwe dixwaze bixwaze; ev bi îxurandin û tundûtûjiyê re nabe yek.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.