Sahih Muslim, hedîsa 656
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Pêxember ﷺ
- 1Zuhayr ibn Harbji Muslim re vegotزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
- 2Jarirجَرِيرٌ
- 3Hishamهِشَامٍ
- 4Ibn Sirinابْنِ سِيرِينَ
- 5Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَبُولَنَّ أَحَدُكُمْ فِي الْمَاءِ الدَّائِمِ ثُمَّ يَغْتَسِلُ مِنْهُ " .
Ebû Hureyre (r.a.) ragihand ku Pêxember ﷺ gotiye:
"Yek ji we qet di ava sekinî de mîz neke û paşê jî xwe bi wê avê neşo."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di nav ava rawestayî mîz kirin û paşê tê de şûştin qedexe ye.
Ava ku naherike, wek ava hewzekê an hewzeke girtî.
Paqijkirina laş bi rijandina avê li ser wî an bi şûştina xwe di avê de.
Zanyar ji vê yekê digihîjin wê encamê ku gemarkirina avê bi mîzê û paşê bikaranîna wê ji bo destmêja ayînî an şûştina asayî qedexe ye. Mezhebên fiqhê nîqaş dikin ka ev qedexe ji bo mîqdarên cuda yên avê çawa tê sepandin û gelo paqijiya avê diguhere dema mîz tê nav wê; parastina avê ji gemarbûnê bingeha vê mijarê ye.
- Hewz an bazinekê wek tuwaletê bikar neyne; çavkaniyên avê yên hevpar paqij bihêle.
- Ji bo şûştinê ava ku bi mîzê nehatiye gemarkirin hilbijêre.
- Gemariyê bi baldarî rake û nehêle kesên din bi ava nepaqij re têkilî daynin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.