Sahih Muslim, hedîsa 7002
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Mas'ud hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ - وَاللَّفْظُ لِيَحْيَى - قَالَ يَحْيَى أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ . فَقَالَ لَهُ عُمَرُ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَوْ سَتَرْتَ نَفْسَكَ - قَالَ - فَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً دَعَاهُ وَتَلاَ عَلَيْهِ هَذِهِ الآيَةَ { أَقِمِ الصَّلاَةَ طَرَفَىِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ ذَلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ} فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّةً قَالَ " بَلْ لِلنَّاسِ كَافَّةً " .
Ebdullah ragihand ku mêrekî hat cem Pêxember ﷺ û got:
"Ey Resûlê Allah! Min li qeraxa Medîneyê bi jinekê re dem derbas kir û min ji wê tiştên ku ji zînayê kêmtir in stendin, lê min têkiliya cinsî pê re nekir. Ez ev im, li gorî dilê xwe di der barê min de hukm bike." Omer jê re got: "Allah te veşartiye; baştir bûya ku te xwe veşartiba." Lê Pêxember ﷺ tiştek bersiv neda. Mêr rabû û çû, lê Pêxember ﷺ kesek şand pey wî da ku wî vegerîne û ev ayet xwend ser wî: {Di her du aliyên rojê de û di beşên destpêkê yên şevê de nimêjê lidar bixe. Bêguman başiyan xirabiyan ji holê radikin. Ev ji bo yên ku nas dikin bîranînek e} (11:114). Mêrekî ji nav civatê got: "Ey Nebiyê Allah! Gelo ev tenê ji bo wî ye?" Wî ﷺ got: "Na, ev ji bo hemû mirovan e."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pişmanbûna dilpak û kirinên baş gunehên her kesî jê dibin.
Mêr nêzîkbûneke qedexekirî bê têkiliya seksî rave dike.
Allah dike ku kirinên baş gunehan jê bibin; şîroveyên alimên vê yekê, di nav tiştên din de, bi gunehên biçûk û pişmanbûna dilpak ve girê didin.
Alim li ser bingeha bersiva Pêxember ﷺ digihîjin vê encamê ku sozê di Qur'anê 11:114 de ji bo hemû mirovan e, ne tenê ji bo vî mêrî. Ew tekez dikin ku nimêj û kirinên din ên baş rêyên jêbirina gunehan in, lê destûr nînin ku mirov gunehan berdewam bike. Ji bo guneheke mezin pişmanbûna dilpak pêwîst e: dev ji gunehê berdan, poşman bûn û bi biryarê xurt soz dan ku mirov vegere ser wê naçe. Şîreta Omer jî nîşan dide ku kesê ku Allah guneha wî veşartiye û bi eşkere nehatiye eşkerekirin, divê bêyî hewceyî wê eşkere neke; ev yek pişmanbûn an jî xwestina şîreta olî ya pêbawer asteng nake.
- Piştî xeletiyekê, bi pişmanbûneke dilpak zû vegere cem Allah û nimêjên xwe bidomîne.
- Gunehên xwe yên kesane bêyî hewceyî eşkere neke; heke alîkarî lazim be, bi awayekî nepenî şîretê bixwaze.
- Ji kesê ku poşman dibe re hêvî û piştgiriya pratîkî bide, bêyî ku gunehê rewa nîşan bide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.