Sunan an-Nasa'i, hedîsa 103
Abdullah As-Sunabihi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah As-Sunabihi hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، وَعُتْبَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ الصُّنَابِحِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ فَتَمَضْمَضَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ فِيهِ فَإِذَا اسْتَنْثَرَ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ أَنْفِهِ فَإِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ وَجْهِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَشْفَارِ عَيْنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ يَدَيْهِ فَإِذَا مَسَحَ بِرَأْسِهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رَأْسِهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَإِذَا غَسَلَ رِجْلَيْهِ خَرَجَتِ الْخَطَايَا مِنْ رِجْلَيْهِ حَتَّى تَخْرُجَ مِنْ تَحْتِ أَظْفَارِ رِجْلَيْهِ ثُمَّ كَانَ مَشْيُهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَصَلاَتُهُ نَافِلَةً لَهُ " . قَالَ قُتَيْبَةُ عَنِ الصُّنَابِحِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ .
Quteybe û Utbe kurê Ebdullah ji Malik, ji Zeyd kurê Eslem, ji Ata kurê Yesar, ji Ebdullah Sunabihî ragihandin ku Resûlullah ﷺ gotiye:
"Dema bende yê mu'mîn destnimêjê digire û devê xwe dişo, guneh ji devê wî derdikevin. Dema avê dikişîne pozê xwe û paqij dike, guneh ji pozê wî derdikevin. Dema rûyê xwe dişo, guneh ji rûyê wî derdikevin, heta ku ji bin bijangên çavên wî jî derdikevin. Dema destên xwe dişo, guneh ji destên wî derdikevin, heta ku ji bin neynûkên destên wî jî derdikevin. Dema serê xwe mesh dike, guneh ji serê wî derdikevin, heta ku ji guhên wî jî derdikevin. Dema lingên xwe dişo, guneh ji lingên wî derdikevin, heta ku ji bin neynûkên lingên wî jî derdikevin. Paşê meşa wî ya ber bi mizgeftê ve û nimêja wî, ji bo wî dibin sedema zêdebûna xêr û başiyan." Quteybe ji Sunabihî ragihandiye ku Pêxember ﷺ wiha gotiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Wêzû ji gunehan paqij dike û herwiha rêça ber bi nimêjê xelatê digire.
Şûştina ayînî ya ku misilman berî nimêjê pêk tîne.
Av xistin hundirê pozê û dû re derxistina wê; ev beşek ji paqijkirina fermankirî ye.
Di dema wêzûyê de bi destên şil serê xwe mes dike.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku kirinên fermankirî yên wêzûyê bi lêborîna gunehan re tên girêdan. Gotina ku guneh heta ji binê birû û neynûkan jî dibin, nirxa mezin nîşan dide; ev nayê wê wateyê ku beşên şûştinê bên derxistin. Hadîs herwiha paqijiyê bi xelata zêde ya çûna mizgeftê û nimêjê ve girêdide. Mezhebên fiqhê bi awayekî cuda nîqaş dikin ka kîjan beş pêwîst in û kîjan pêşniyarkirî ne; ev rîwayet bi tena xwe destûrê nade ku mercên wêzûyê bên paşguhkirin.
- Wêzû bi baldarî bike û tu beşekî fermankirî nehêle.
- Dema berî nimêjê bi kar bîne da ku bi aramî û hişyarî biçî mizgeftê.
- Wêzû wekî îbadetê bibîne û ji Allah lêborîn û qebûlkirinê bixwaze.
Ev rîwayeta ji heman rêzê jî girêdana wêzûyê bi lêborîna gunehan re vedibêje.
Sunan an-Nasa'i · #102 (Hasan Sahih)Ev rîwayeta têkildar heman zincîra veguhêzanan heye û nirxa paqijker a wêzûyê vedikole.
Sunan an-Nasa'i · #104 (Sahih)Ev rîwayet rasterast li kêleka vê hadîsê di beşa paqijiyê de tê û wê jî nirxa şûştina ayînî ronî dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.