Sunan an-Nasa'i, hedîsa 183
Umm Salamah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Umm Salamah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَحَدَّثَتْنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصْبِحُ جُنُبًا مِنْ غَيْرِ احْتِلاَمٍ ثُمَّ يَصُومُ . وَحَدَّثَنَا مَعَ هَذَا الْحَدِيثِ أَنَّهَا حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَرَّبَتْ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جَنْبًا مَشْوِيًّا فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ .
Suleymanê kurê Yesar got:
"Ez çûm cem Ummu Seleme û wê ji min re got ku Resûlullah ﷺ carinan bêyî ku xewnekê bibîne, di rewşa cenabiyê de sibeh dikir û paşê rojî digirt." Her wiha wê ev jî got ku wê goştê kabobkirî anîbû pêşiya Pêxember ﷺ û wî jê xwar, paşê rabû bo nimêjê û destavdest nekir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ piştî ku ji xew şiyar bû, di rewşa cenabetê de rojî girt.
Rewşa nepakiya ayînî ya piştî têkiliya zayendî an derketina meniyê, ku guslê mezin pêwîst dike.
Şûştina ayînî ya ku berî hin awayên îbadetê, wek nimêjê, tê kirin.
Zanyar ji beşa yekem derdixin ku kesê ku berî danê sibehê di rewşa cenabetê de ye dikare rojî bigire û piştî wê guslê mezin bike; cenabet bi xwe rojiyê betal nake. Beşa duyem nîşan dide ku xwarina goştê birîştî destnimêjê naşkîne. Di hin hûrguliyên tiştên ku destnimêjê dişkînin de mezhebên fiqhê cuda dibin, lê di derbarê derbasdariya rojiyê de, dema ku kes di danê sibehê de di rewşa cenabetê de be, nakokî tune ye.
- Heke di danê sibehê de di rewşa cenabetê de yî, dest bi rojiyê bike û berî nimêjê di wextê xwe de guslê mezin bike.
- Guman neke ku tenê xwarina goştê destnimêja te dişkîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.