Sunan an-Nasa'i, hedîsa 282
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aishah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، وَسُفْيَانُ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ شُرَيْحٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كُنْتُ أَشْرَبُ وَأَنَا حَائِضٌ وَأُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ فَيَشْرَبُ وَأَتَعَرَّقُ الْعَرْقَ وَأَنَا حَائِضٌ وَأُنَاوِلُهُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَيَضَعُ فَاهُ عَلَى مَوْضِعِ فِيَّ .
Mehmûd kurê Xeylan ji me re ragihand û got: Wekîʿ ji me re hedîs vegot û got: Misʿer û Sufyan ji Miqdam kurê Şureyh, ji bavê wî, ji Ayişeyê - Xwedê jê razî be - vegotin ku wê got:
"Dema ez di rewşa mehanebûnê de bûm, min av vedixwar û paşê ez didam Pêxember ﷺ; wî devê xwe datanî cihê ku min devê xwe lê danîbû û vedixwar. Her wiha dema ez di rewşa mehanebûnê de bûm, min hestiyekî ku hinek goşt lê mabû dikemirî û paşê ez didam Pêxember ﷺ; wî jî devê xwe datanî cihê ku min devê xwe lê danîbû."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di dema heyza wê de ji heman cihî ku Aişe dixwar û vedixwar.
Jina ku heyza wê heye; xwîna mehane ya jinê.
Hevîra heman qedehê an cihê heman hestiyê ku Aişe nû jê vexwaribû an xwaribû.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku heyzdarî jinê ji aliyê laşî ve napak nake û tif û destdana wê paqij in. Vegotin herwiha hezkirin û nêzîkbûna di navbera Pêxember ﷺ û Aişe de nîşan dide. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî cudahiyê dikin di navbera paqijiya laşî û rêgezên nimêj û rojîgirtinê di dema heyzê de; ev vegotin wan rêgezan betal nake.
- Bi kesê heyzdar re bi rêz û hezkirina asayî re tevbigere; heyzdarî wê ji aliyê laşî ve napak nake.
- Nehêle ku ev vegotin şûna rêgezên taybet ên nimêj û rojîgirtinê di dema heyzê de bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.