Sunan an-Nasa'i, hedîsa 2953
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ مَا تَرَكْتُ اسْتِلاَمَ الْحَجَرِ فِي رَخَاءٍ وَلاَ شِدَّةٍ مُنْذُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتَلِمُهُ .
Îmran kurê Mûsa ji me re ragihand, got: Ebdulwaris ji me re hedîs vegot, got: Eyûb ji me re hedîs vegot, ji Nafi', ji Îbn Umer, got:
"Ji dema ku min dît Resûlullah ﷺ Kevirê Reş dest lê dida, min tu carî destberdana destlêdana Kevir nekir, çi di rewşa rehetiyê de be û çi jî di rewşa tengasiyê de be."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îbn Omer destê xwe li Kevirê Reş dida, tewî ku ev yek dijwar bû.
Kevirê Reş, ku di yek ji goşeyên Ka‘beyê de hatiye danîn.
Di dema tawafa Ka‘beyê de bi destê xwe dest li Kevirê dan, dema ku ev yek mimkun be.
Hem dema aramiyê û hem jî dema ku qelebalixî an şertên din dest lêdanê dijwar dikin.
Zanyar di kirina Îbn Omer de xwesteka wî ya bihêz ji bo şopandina Peyxember ﷺ dibînin. Ev rivayet teşwîq dike ku meriv dest li Kevirê Reş bide, dema ku ev yek bê zirar an astengkirina kesên din mimkun be. Lê ev destûr nake ku meriv kesên din bide aliyekî an wan birîndar bike; rêzgirtina ji mirovan û dûrketina ji zirarê divê her dem were parastin.
- Pratîka Peyxember ﷺ bi domdarî bişopîne, tewî ku ev yek hewla zêde bixwaze.
- Tenê dema ku ewledar be dest li Kevirê Reş bide; hecîyên din nexe û wan asteng neke.
- Nehêle kirineke pêşniyarkirî di dema hecê de bibe sedema pevçûnê an zirarê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.