Sunan an-Nasa'i, hedîsa 2999
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ غَدَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَرَفَاتٍ فَمِنَّا الْمُلَبِّي وَمِنَّا الْمُكَبِّرُ .
Ye'qûb kurê Îbrahîm ê Dewreqî ji me re ragihand û got: Huşeym ji me re hedîs vegot û got: Yehya ji me re vegot, ji Ebdullah kurê Ebî Seleme, ji Îbn Umer, ku wiha got:
"Em bi Resûlullah ﷺ re ber bi Erefatê ve derketin; hinek ji me telbiye digotin û hinek jî tekbîr dianîn."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rêya ber bi ‘Arefatê de hem telbiye û hem jî tekbîr hatin gotin.
Dua ya naskirî ku heciyê bi wê bersiva bangewaza Allah dide: «Labbayka Allahumma labbayk».
Gotina «Allahu ekber», ku wateya wê ev e: Allah Mezinتر e.
Deşta naskirî ya nêzîkî Mekkeyê ye ku hecî di roja ‘Arefatê de li wir dicivin.
Zanyar ji vê derdixin ku hecî dikarin di rêya ber bi ‘Arefatê de şêweyên cuda yên dhikrê yên destûrdayî bibêjin. Rîwayetê dibêje hin kes telbiye dixwendin û yên din tekbîr digotin; ew yek ji van ji bo her kesî ferz nake û cihê cudahiyê di îbadetê de dihêle.
- Di dema hecê de ji bo dhikrê demê veqetîne û telbiye an tekbîrê bi baldarî bibêje.
- Cûrbecûrbûna pejirandî di îbadetê de rêz bigire û bê delîl heciyê din sûcdar neke.
- Îbadeta hevbeş bi dilpakî û baldariya li ser Allah re bike yek.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.