Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3149
Jabir ibn Abdillah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdillah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَذَكَرَ، آخَرَ قَبْلَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ وَوَلَّى النَّاسُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاحِيَةٍ فِي اثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ وَفِيهِمْ طَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَأَدْرَكَهُمُ الْمُشْرِكُونَ فَالْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " مَنْ لِلْقَوْمِ " . فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَمَا أَنْتَ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَقَالَ " أَنْتَ " . فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ الْتَفَتَ فَإِذَا الْمُشْرِكُونَ فَقَالَ " مَنْ لِلْقَوْمِ " . فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا . قَالَ " كَمَا أَنْتَ " . فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ أَنَا . فَقَالَ " أَنْتَ " . فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ وَيَخْرُجُ إِلَيْهِمْ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَيُقَاتِلُ قِتَالَ مَنْ قَبْلَهُ حَتَّى يُقْتَلَ حَتَّى بَقِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ لِلْقَوْمِ " . فَقَالَ طَلْحَةُ أَنَا . فَقَاتَلَ طَلْحَةُ قِتَالَ الأَحَدَ عَشَرَ حَتَّى ضُرِبَتْ يَدُهُ فَقُطِعَتْ أَصَابِعُهُ فَقَالَ حَسِّ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ قُلْتَ بِسْمِ اللَّهِ لَرَفَعَتْكَ الْمَلاَئِكَةُ وَالنَّاسُ يَنْظُرُونَ " . ثُمَّ رَدَّ اللَّهُ الْمُشْرِكِينَ .
Jabir ibn Ebdullah ragihand: Di roja Uhudê de, gava xelk reviya, Resûlullah ﷺ li cihekî bû û di nav dazdeh mêrên Ensar de bû, û Talha ibn Ubeydullah jî di nav wan de bû. Muşrîkan xwe gihandin wan. Resûlullah ﷺ zivirî û got:
"Kî ji bo van kesan derdikeve?" Talha got: "Ez." Resûlullah ﷺ got: "Li cihê xwe bimîne." Mêrekî ji Ensar got: "Ez im, ey Resûlê Allah!" Wî got: "Tu." Ew şer kir heta ku şehîd ket. Paşê Resûlullah ﷺ zivirî û dît ku muşrîk hîn li wir in, got: "Kî ji bo van kesan derdikeve?" Talha got: "Ez." Got: "Li cihê xwe bimîne." Mêrekî din ê Ensar got: "Ez im." Got: "Tu." Ew jî şer kir heta ku şehîd ket. Ev yek wiha berdewam kir; her carê mêrekî ji Ensar derdiket û wekî yê beriya xwe şer dikir heta ku şehîd diket, heta ku tenê Resûlullah ﷺ û Talha ibn Ubeydullah man. Resûlullah ﷺ got: "Kî ji bo van kesan derdikeve?" Talha got: "Ez." Talha wekî wanzdeh kesên beriya xwe şer kir, heta ku destê wî hat lêdan û tiliyên wî hatin jêkirin û ji ber êşê got: "Hessî!" Resûlullah ﷺ got: "Heke te bigota 'Bismillah', mele dê te bilind bikirana û xelk jî temaşe dikirin." Paşê Allah muşrîk paşve vegerandin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ensar û Talha li Uhudê mêrekîyekî bêdudil nîşan dan.
Veguhastin bûyerê di roja şerê Uhudê de datîne: misilman belav bûbûn û Pêxember ﷺ bi diwanzdeh zilamên ji ensaran re bû, ku Talha ibn ʿUbaydillāh jî di nav wan de bû.
Niștecîhên Medîneyê yên ku piştgirî dan Pêxember ﷺ û sahabiyan.
Gotinên “Bi navê Allah”, ku bi wan Allah tê bîranîn û alîkariya Wî tê xwestin.
Şerê li cem çiyayê Uhudê, li bakurê Medîneyê.
Zanyar vê veguhastinê wekî mînakek ji mêrekî û xwefedakariya ensaran û Talhayê, herwiha girîngiya domdariyê di ceribandinên giran de, dibînin. Gotina derbarê Bismillāh de hîn dike ku bîranîna Allah di şert û mercên dijwar de guncaw e; ev garantiyeke giştî nîne ku milyaket dê kesekî bi awayekî xuya hilgirin. Veguhastin şerekî dîrokî vedibêje û destûra tundiya kesane nîne.
- Dema kesên din xwe dispêrin te, li hember berpirsiyariyên xwe dilsoz bimîne, lê xwe bêhişane nekeve xeterê.
- Di demên dijwar de Allah bibîre û bi gotin û kirinên dilpak alîkariya Wî bixwaze.
- Mêrekî û fedakariya wan kesan binirxîne ku civaka xwe diparêzin û xizmetê dikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.