Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3380
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Ziyad ibn Ayyubji an‑Nasa'i re vegotزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ
- 2Isma'il ibn Ulayyaإِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ
- 3Abd al‑Aziz ibn Suhaybعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَزَا خَيْبَرَ فَصَلَّيْنَا عِنْدَهَا الْغَدَاةَ بِغَلَسٍ فَرَكِبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَرَكِبَ أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَا رَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ فَأَخَذَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي زُقَاقِ خَيْبَرَ وَإِنَّ رُكْبَتِي لَتَمَسُّ فَخِذَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنِّي لأَرَى بَيَاضَ فَخِذِ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَخَلَ الْقَرْيَةَ قَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ " . قَالَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ قَالَ وَخَرَجَ الْقَوْمُ إِلَى أَعْمَالِهِمْ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ - فَقَالُوا مُحَمَّدٌ - قَالَ عَبْدُ الْعَزِيزِ وَقَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا وَالْخَمِيسُ - وَأَصَبْنَاهَا عَنْوَةً فَجَمَعَ السَّبْىَ فَجَاءَ دِحْيَةُ فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطِنِي جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ . قَالَ " اذْهَبْ فَخُذْ جَارِيَةً " . فَأَخَذَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَعْطَيْتَ دِحْيَةَ صَفِيَّةَ بِنْتَ حُيَىٍّ سَيِّدَةَ قُرَيْظَةَ وَالنَّضِيرِ مَا تَصْلُحُ إِلاَّ لَكَ . قَالَ " ادْعُوهُ بِهَا " . فَجَاءَ بِهَا فَلَمَّا نَظَرَ إِلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " خُذْ جَارِيَةً مِنَ السَّبْىِ غَيْرَهَا " . قَالَ وَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا . فَقَالَ لَهُ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ مَا أَصْدَقَهَا قَالَ نَفْسَهَا أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا - قَالَ - حَتَّى إِذَا كَانَ بِالطَّرِيقِ جَهَّزَتْهَا لَهُ أُمُّ سُلَيْمٍ فَأَهْدَتْهَا إِلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَصْبَحَ عَرُوسًا قَالَ " مَنْ كَانَ عِنْدَهُ شَىْءٌ فَلْيَجِئْ بِهِ " . قَالَ وَبَسَطَ نِطَعًا فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالأَقِطِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالتَّمْرِ وَجَعَلَ الرَّجُلُ يَجِيءُ بِالسَّمْنِ فَحَاسُوا حَيْسَةً فَكَانَتْ وَلِيمَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Enes (r.a) wiha ragihand:
"Dema ku Resûlullah ﷺ sefera Xeyberê kir, me li wir di tariya sibehê de nimêja sibehê (Fecr) xwend. Paşê Pêxember ﷺ siwar bû û Ebû Talha jî siwar bû; ez li pişt Ebû Talha siwar bibûm. Dema ku Pêxemberê Allah ﷺ di kolanên Xeyberê re derbas dibû, çokê min li ranê Resûlullah ﷺ diket û min spîbûna ranê Pêxember ﷺ didît. Gava ew ketin nav gund, gotin: 'Allahu Ekber! Xeyber wêran bû! Dema em li hewşa qewmekî dakevin, sibeheke xerab e ji bo yên ku hatine hişyarkirin.' Vê yekê sê caran got." (Raviyekî zincîrê) Ebdulezîz got: "Wan got: 'Muhemmed (hatiye)!'." Ebdulezîz wiha berdewam kir: "Hin hevalên me gotin: 'Bi artêşa xwe ve.'" "Me Xeyber bi zorê fetih kir û dîl kom kirin. Dihye hat û got: 'Ey Pêxemberê Allah! Ji nav dîlan keçikekê bide min.' Wî got: 'Here û keçikekê hilbijêre.' Wî Sefiyye bint Huyeys hilbijart. Paşê mêrekî hat cem Pêxember ﷺ û got: 'Ey Pêxemberê Allah! Te Sefiyye bint Huyeys, xanima serokên Qureyze û Nedîr, da Diyhe; lê ew tenê ji bo te layiq e.' Wî got: 'Wî bi wê re bang bikin.' Gava Pêxember ﷺ ew dît, got: 'Ji bilî vê, keçikeke din ji nav dîlan hilbijêre.'" Raviyê got: "Pêxemberê Allah ﷺ ew azad kir û bi wê re zewicî." Sabit jê pirsî: "Ey Ebû Hemze, wî çi wek mehr da wê?" Wî (Enes) got: "Ew bi xwe; wî ew azad kir û bi wê re zewicî." Wî wiha domand: "Di rê de, Ummu Suleym ew amade kir û şevê pêşkêşî wî kir; sibehê ew bûbû zava. Wî got: 'Kî tiştekî hebe bila bîne.'" Raviyê got: "Çermek hat raxistin; hinekan penîr, hinekan xurme û hinekan jî rûn anîn; wan 'Heys' çêkir û ev bû walîmaya (ziyafeta dawetê) Resûlullah ﷺ."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ bi Safiyyah re zewicî û walîmeyeke sade pêk anî.
Mala ku di zewacê de mafê bûkê ye.
Xwarin an şahiyeke ku bi wê zewac tê ragihandin.
Xwarinek ji xurme, hilberên şîrê hişkkirî û rûnê wekî nîsk an rûnê zelalkirî pêk tê.
Zanyar ji vê rivayetê derdixin ku walîme di zewacê de pêşniyar kiriye û ne hewce ye mezin be: tiştên ku hene têr in. Rivayet herwiha dibêje ku Pêxember ﷺ Safiyyah azad kir û bi wê re zewicî; azadkirina wê mehrê wê bû. Fiqhzan li ser vê bingehê nîqaş dikin ku mehr dikare xwedî nirx be bêyî ku mîqdarekî herî kêm ê diyarkirî hebe; rêzikên hûrgulî di nav mezhebên fiqhê de cuda ne.
- Şahiya zewacê li gorî derfetên xwe pêk bînin; xwarineke sade jî dikare walîme be.
- Li ser mehrê bi zelalî li hev bikin û piştrast bibin ku mafên bûkê têne parastin.
- Bexşendeyî û spasdarî bikin bingeh, ne lêçûn an bandora ku şahî dihêle.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.