Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3946
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aishah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ النَّيْسَابُورِيُّ الثِّقَةُ الْمَأْمُونُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتِ اجْتَمَعْنَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَرْسَلْنَ فَاطِمَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَ لَهَا إِنَّ نِسَاءَكَ وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . قَالَتْ فَدَخَلَتْ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مَعَ عَائِشَةَ فِي مِرْطِهَا فَقَالَتْ لَهُ إِنَّ نِسَاءَكَ أَرْسَلْنَنِي وَهُنَّ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَتُحِبِّينِي " . قَالَتْ نَعَمْ قَالَ " فَأَحِبِّيهَا " . قَالَتْ فَرَجَعَتْ إِلَيْهِنَّ فَأَخْبَرَتْهُنَّ مَا قَالَ فَقُلْنَ لَهَا إِنَّكِ لَمْ تَصْنَعِي شَيْئًا فَارْجِعِي إِلَيْهِ . فَقَالَتْ وَاللَّهِ لاَ أَرْجِعُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبَدًا . وَكَانَتِ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَقًّا فَأَرْسَلْنَ زَيْنَبَ بِنْتَ جَحْشٍ قَالَتْ عَائِشَةُ وَهِيَ الَّتِي كَانَتْ تُسَامِينِي مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَزْوَاجُكَ أَرْسَلْنَنِي وَهُنَّ يَنْشُدْنَكَ الْعَدْلَ فِي ابْنَةِ أَبِي قُحَافَةَ . ثُمَّ أَقْبَلَتْ عَلَىَّ تَشْتِمُنِي فَجَعَلْتُ أُرَاقِبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَأَنْظُرُ طَرْفَهُ هَلْ يَأْذَنُ لِي مِنْ أَنْ أَنْتَصِرَ مِنْهَا - قَالَتْ - فَشَتَمَتْنِي حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ لاَ يَكْرَهُ أَنْ أَنْتَصِرَ مِنْهَا فَاسْتَقْبَلْتُهَا فَلَمْ أَلْبَثْ أَنْ أَفْحَمْتُهَا فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنَّهَا ابْنَةُ أَبِي بَكْرٍ " . قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمْ أَرَ امْرَأَةً خَيْرًا وَلاَ أَكْثَرَ صَدَقَةً وَلاَ أَوْصَلَ لِلرَّحِمِ وَأَبْذَلَ لِنَفْسِهَا فِي كُلِّ شَىْءٍ يُتَقَرَّبُ بِهِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ زَيْنَبَ مَا عَدَا سَوْرَةً مِنْ حِدَّةٍ كَانَتْ فِيهَا تُوشِكُ مِنْهَا الْفَيأَةَ . قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا خَطَأٌ وَالصَّوَابُ الَّذِي قَبْلَهُ .
Mihemed kurê Rafi‘ê Neysabûrî yê ewle û pêbawer ji me re ragihand û got: Ebdurrezzaq ji me re hedîs vegot, ji Me‘mer, ji Zührî, ji Urwe, ji Ayişeyê (Xwedê jê razî be). Wê got: Jinên Pêxember ﷺ kom bûn û Fatime (Xwedê jê razî be) şandin cem Pêxember ﷺ. Wan jê xwest ku bibêje: 'Jinên te' -wateya vê ew e ku- ji te daxwaza dadmendiyê dikin di meseleya keça Ebû Quhafa de. Fatimeyê got: Ez çûm cem Pêxember ﷺ dema ku ew bi Ayişeyê re di bin cilê wê de bûn. Min jê re got: 'Jinên te ez şandim û ew ji te daxwaza dadmendiyê dikin di meseleya keça Ebû Quhafa de.' Pêxember ﷺ jê pirsî: 'Tu min hez dikî?' Wê got: 'Erê.' Wî fermû: 'Wê demê wê jî hez bike.' Wê vegeriya cem wan û tiştê ku wî gotibû ji wan re vegot. Wan jê re got: 'Te tiştek nekir; dîsa here cem wî.' Wê got: 'Bi Xwedê sond, ez êdî tu caran ji bo vê meseleyê venagerim cem wî.' Ew bi rastî keça Resûlê Xwedê ﷺ bû. Loma wan Zejneba kurê Cehş şandin. Ayişe dibêje: Ew di nav jinên Pêxember ﷺ de ya ku herî zêde wekhevî min bû. Zejnebê got: 'Jinên te ez şandim da ku ji te daxwaza dadmendiyê bikin di meseleya keça Ebû Quhafa de.' Paşê rûyê xwe da min û dest bi çêrkirinê kir. Min li Pêxember ﷺ dinêrî ka gelo ew ê destûrê bide min ku ez bersivê bidim wê. Wê ez çêr dikirim heta ku min guman kir ku ew ji bersiva min aciz nabe. Min bersiv da wê û di demeke kurt de min ew bêdeng kir. Hingê Pêxember ﷺ jê re got: 'Ew keça Ebû Bekir e.' Ayişe dibêje: Min tu jinekê nedît ku ji Zejnebê baştir be, zêdetir sedeqe bide, têkiliyên xizmtiyê zêdetir biparêze û di her tiştê ku mirov nêzîkî Xwedê Teala dike de canê xwe zêdetir feda bike. Lê belê tundiyeke wê hebû, lê zû aram dibû. Ebû Ebdurrahman dibêje: Ev xelet e; ya rast ew e ku beriya vê hatiye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Zeyneb dilxweşî û parastina girêdanên malbatî bi xwezayeke bilez, lê lêborîner re digihand hev.
Muameleya wekhev û rast di têkiliyan de; li vir jin ji bo muameleya dadperwerane bi ‘A’işeyê re daxwaz dikin.
Bi xizmên xwe re baş tevbigerin û têkiliya xwe bi wan re bidomînin.
Bersivdana heqaretekê; ‘A’işe berî bersivê çavên xwe li Pêxember ﷺ kir.
Ev vegotin Zeyneb bint Cehşê ji ber xêrxwazî, parastina girêdanên malbatî û hewldana wê ji bo Allah pesn dide. Herwiha nîşan dide ku hêjayîyên mezin dikarin bi xwezayeke ku mirov divê fêrî kontrolkirina wê bibe re hevbeş bin. Gotinên Pêxember ﷺ bîr tînin ku evîn bi fermanê nayê dabeşkirin; lê dadperwerî di tiştên ku mirov dikare kontrol bike de berpirsiyariyek e. En-Nesaî di derbarê vê nivîsê de dibêje ku ev guherto şaş e û guhertoya berê rast e.
- Bujarî û lênêrîna girêdanên malbatî bi nirx bibîne, herçend kesek xwedî taybetmendiyeke dijwar a karakterê be.
- Di rewşên aloziyan de bêyî heqaret an biçûkxistinê daxwaza dadperweriyê bike.
- Heke kesek te birîndar bike, bi aramî bersiv bide û derfetê ji bo lihevhatinê bihêle.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.