Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3966
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Harun ibn Muhammad ibn Bakkar ibn Bilalji an‑Nasa'i re vegotهَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ
- 2Muhammad ibn Isaمُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى
- 3Humayd at‑Tawilحُمَيْدٌ الطَّوِيلُ
- 4Anas ibn Malikأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى، - وَهُوَ ابْنُ سُمَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ الْمُشْرِكِينَ حَتَّى يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ فَإِذَا شَهِدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ وَصَلَّوْا صَلاَتَنَا وَاسْتَقْبَلُوا قِبْلَتَنَا وَأَكَلُوا ذَبَائِحَنَا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْنَا دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " .
Harûn bin Muhemmed bin Bekkar bin Bilal ji Muhemmed bin Îsa -ku kurê Sumei' e- ragihand, wî got: Humeyd et-Tewîl ji me re vegot, ew jî ji Enes bin Malik, ew jî ji Pêxember ﷺ, ku ferman da û got:
"Ferman li min hat dayîn ku ez bi muşrîkan re şer bikim heta ku şehadetê bidin ku 'La îlahe îllallah' (Xwedê ji bilî Allah tu xweda tune ne) û 'Muhemmed evdê Wî û Resûlê Wî ye'. Gava ew şehadetê bidin ku 'La îlahe îllallah' û 'Muhemmed evdê Wî û Resûlê Wî ye', nimêja me bikin, ber bi qibleya me ve bizivirin û goştê me yê serjêkirî bixwin, êdî xwîn û malên wan li ser me heram in, lê tenê bi heqê wê."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku Îslamê îlan dike, ji parastina can û malê sûd werdigire, ji bilî rewşên ku qanûn destnîşan kiriye.
Kesên ku ji bilî Allah xwedayên din diperêzin.
Aliyê nimêjê ber bi Kaʿbeyê li Mekkeyê.
Îşaretek e bo bingehek qanûnî ku ji hêla şerîeta Îslamî ve hatiye diyarkirin û li gorî rêça dadrêsî ya rast tê nirxandin.
Zanyarên klasîk rave dikin ku ev rivayet nayê wê wateyê ku mirov dikarin bên zor kirin ku bawer bikin. Ew wê bi hev re bi nivîsên derbarê parastina can û malê û rêgezên şer û aşitiyê dixwînin. Gotina şahidiya baweriyê, ligel nîşanên derveyî yên hatine gotin, misilmanan mecbûr dike ku rêzê ji can û malê kesekî re bigirin; îstîsna tenê li ser bingeheke qanûnî ya diyarkirî pêk tê û nayê hiştin li destê kesên takekesî. Çar mezhebên sunî yên fiqhê vê cure mijaran di çarçoveya desthilatdariya saziyanên xwedî desthilat û pêvajoya dadrêsî de vedikolin.
- Can, rûmet û malê yên kesên din biparêze û qet dadê bi destê xwe pêk neyne.
- Girêdana kesekî bi Îslamê li ser bingeha gumanan nede nirxandin; bi mirovên din re dadperwer be.
- Nirxandina îstîsnayên qanûnî tenê bihêle saziyên xwedî desthilat, li gorî rêgezên derbasdar.
Ev rivayeta sahih a ji Enes ibn Malikê her wiha behsa parastina ku piştî gotina şahidiya baweriyê pêk tê dike.
40 Hadith van an-Nawawi · #14 (Sahih)Ev rivayeta sahih sê îstîsnayên qanûnî ji qedexeya rijandina xwîna misilmanekî re vedibêje û alîkar e ku hevoka dawî ya li vir were zelal kirin.
Sahih al-Bukhari · #31 (Sahih)Ev rivayeta sahih girîngiya rêzgirtina ji jiyanê re û erkê ku mirov bê hişyarî şîdetê bikar neynin destnîşan dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.