Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4889
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Uthman ibn Abdullahji an‑Nasa'i re vegotعُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 2Al‑Hasan ibn Hammadالْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ
- 3Amr ibn Hashim al‑Janbi Abu Malikعَمْرُو بْنُ هَاشِمٍ الْجَنْبِيُّ أَبُو مَالِكٍ
- 4Ubaydullah ibn Umarعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 5Nafi'نَافِعٍ
- 6Ibn Umarابْنِ عُمَرَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ هَاشِمٍ الْجَنْبِيُّ أَبُو مَالِكٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رضى الله عنهما أَنَّ امْرَأَةً، كَانَتْ تَسْتَعِيرُ الْحُلِيَّ لِلنَّاسِ ثُمَّ تُمْسِكُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لِتَتُبْ هَذِهِ الْمَرْأَةُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتَرُدَّ مَا تَأْخُذُ عَلَى الْقَوْمِ " . ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " قُمْ يَا بِلاَلُ فَخُذْ بِيَدِهَا فَاقْطَعْهَا " .
Usman kurê Ebdullah ji me re ragihand û got: Hesen kurê Hemmad ji min re ragihand û got: Emrû kurê Haşim el-Cenbî Ebû Malik ji me re ragihand, ji Ubeidullah kurê Umer, ji Nafi‘, ji Ibn Umer (Xwedê ji her duyan razî be) ku jinekê ji xelkê zêr û ziber deyn dikir û paşê wan venedigerand. Loma Resûlê Allah ﷺ ferman da:
"Bila ev jin ber bi Allah û Resûlê wî ve tobe bike û tiştên ku ji xelkê stendine vegerîne." Paşê Resûlê Allah ﷺ ferman da: "Rabe ey Bîlal! Destê wê bigire û jê bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ji bo poşmanbûna ji zilmê re kirî, divê mirov milkê kesên din jî vegerîne.
Mirov tiştekî deîn digire û paşê wê ji xwediyê wê re venagere.
Bi dilsozî dev ji gunehê berdan û hewl dan ku zilmê ku hatiye kirin were rastkirin.
Cezayên ku di hiqûqa Îslamî de hatine diyarkirin; sepandina wan şertên hişk heye û divê ji aliyê dadweriya desthilatdar ve were kirin.
Ji ber ku zincîr lawaz e, alim ev rîwayet bi tena serê xwe wekî delîlê danîna cezayekê bi kar nayînin. Çar mezhebên Sunnî cezaya diziyê li ser bingeha delîlên bihêztir nîqaş dikin û şertên wê diyar dikin; di nav de divê dizî li gorî pîvanên hiqûqî yên pêwîst be. Erkê vegerandina milkê dizîkirî an jî telafîkirina zirara xwediyê wê ji rêgezên giştîtir ên derbarê mafên kesên din tê; poşmanbûn bi tenê van mafan betal nake.
- Tiştên deînkirî di wextê xwe de vegerîne û berî ku wan dirêjtir bihêlî destûrê bixwaze.
- Heke te ji aliyê aborî ve li kesekî zilm kiriye, poşman bibe û mafê wî bi vegerandina pereyan an telafîkirina zirarê vegerîne.
- Ji rîwayetekê ya lawaz bi serê xwe hukmekî cezayê dernexe; ji bo mijarên hiqûqî bi alimên pispor û dadweriya desthilatdar re şêwir bike.
Ev rîwayeta Sahih dibêje ku cezaya diziyê tenê dema ku nirxa diziyê ji astekê derbas bibe tê sepandin. Bi hev re digel delîlên din ên bihêz û şertên hiqûqî, ew bingehekî pêbawertir e ji zincîra lawaz a li vir.
Sahih al-Bukhari · #2152 (Sahih)Ev rîwayeta Sahih li ser rewşekê ye ku tê de vegerandina milkê tê xwestin û ji bo parastina mafên xwedîtiyê çarçoveyek girîng peyda dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.