Sunan an-Nasa'i, hedîsa 656
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَهَى إِلَى الْمُزْدَلِفَةِ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا .
Îbrahîm kurê Harûn ji min re ragihand û got: Hatim kurê Îsmaîl ji me re ragihand û got: Cefer kurê Muhemmed ji bavê xwe ragihand ku Cabir kurê Ebdullah got:
"Resûlê Allah ﷺ rêwîtî kir heta ku gihîşte Muzdelîfeyê. Li wir bi ezanekê û du îqametan nimêja mexreb û eşa pê da kirin û di navbera wan de tiştekî din nenimêj kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Li Muzdelîfe, Pêxember ﷺ nimêjên êvarê û ‘îşa bi yek ezan û du îqameyan cem kir.
Cihek di navbera ‘Erefat û Minayê de ku hecî di dema hecê de lê dimînin.
Bangdana ku destpêka dema nimêjê radigihîne.
Bangdana ku demek kurt berî destpêka nimêja ferz tê gotin.
Zanayan ji vê yekê derdixin ku li Muzdelîfe nimêjên êvarê û ‘îşa tên cemkirin: ji bo her du nimêjan yek ezan tê gotin û ji bo her yekê îqameyek cuda tê gotin. Pêxember ﷺ di navbera van her du nimêjan de nimêjeke neferz nekiriye. Mezhebên fiqhê şert û hûrguliyên pratîkî yên vê cemkirinê di çarçoveya rêzikên hecê de digel hev nîqaş dikin.
- Kesê ku hecê dike divê berê hîn bibe ka nimêj li Muzdelîfe çawa tên cemkirin û rêberiyên derbarê rêwîtiya hecê de pêk bîne.
- Dema nimêjan dicemînî, rêzê biparêze: pêşî nimêja êvarê, paşê ‘îşa.
- Heke tu li Muzdelîfe pratîka Pêxember ﷺ a hatî vegotin dişopînî, di navbera van her du nimêjan de nimêjeke din zêde neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.