Sunan an-Nasa'i, hedîsa 762
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ
- 1Qutaybaji an‑Nasa'i re vegotقُتَيْبَةُ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Ibn Ajlanابْنِ عَجْلاَنَ
- 4Sa'id al‑Maqburiسَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ
- 5Abu Salamaأَبِي سَلَمَةَ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصِيرَةٌ يَبْسُطُهَا بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهَا بِاللَّيْلِ فَيُصَلِّي فِيهَا فَفَطِنَ لَهُ النَّاسُ فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ وَبَيْنَهُ وَبَيْنَهُمُ الْحَصِيرَةُ فَقَالَ " اكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا وَإِنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَدْوَمُهُ وَإِنْ قَلَّ " . ثُمَّ تَرَكَ مُصَلاَّهُ ذَلِكَ فَمَا عَادَ لَهُ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكَانَ إِذَا عَمِلَ عَمَلاً أَثْبَتَهُ .
Aişe (r.a.) wiha gotiye:
"Resûlê Xwedê ﷺ xwediyê hasirekê bû; wî bi roj ew vedikir û bi şev jî wekî odeke piçûk li dora xwe çêdikir û tê de nimêj dikir. Mirov ji vê yekê haydar bûn û dema ku wî nimêj dikir, wan jî pê re nimêj kirin, di navbera wî û wan de hasir hebû. Wî ferman kir: 'Ji kiryaran tenê ew qas bikin ku hûn dikarin, çimkî Xwedê yê Ezîz û Celal westiya nabe heya ku hûn westiya bibin. Û kiryarên herî delal li cem Xwedê yê Ezîz û Celal ew in ku her tim tên kirin, her çend hindik bin jî.'" Paşê wî dev ji wê cihê nimêjê berda û êdî venegeriya ser heta ku Xwedê yê Ezîz û Celal ruhê wî stend. Gava ku wî dest bi kiryarekê dikir, wê domdar dikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Xwedê ji îbadetên ku mirov dikare wan bike û bi domdarî pêk tîne hez dike.
Mirovan Pêxember ﷺ dît ku şevan li ser seccadeya xwe nimêj dikir û ew jî li pey wî nimêj kirin, bi seccadeyê di navbera wan de. Wî paşê wan teşwîq kir ku tenê tiştê ku dikarin bidomînin bikin.
Cihê xêzkirî yê ku Pêxember ﷺ rojê dirêj dikir û şevê wekî cihê veqetandî yê nimêjê bi kar dianî.
Karê ku kesek bi rêkûpêk didomîne.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku divê îbadeta neferz li gorî hêza mirov were kirin û kiryareke biçûk, lê domdar, ji kiryareke mezin a ku mirov nikare bidomîne çêtir e. Gotinên ku dibêjin Xwedê westiyayî nabe, diyar dikin ku heya ku xulam karê xwe bidomîne, xelata Wî qut nabe; westîn tenê ji bo mirov e. Çar mezhebên hiqûqî yên Sunnî girîngiya domdariya îbadeta neferzê qebûl dikin, lê ev îbadet namazên ferz nagirin cihê xwe.
- Îbadeteke neferz hilbijêre ku li gorî derfetên rojane yên te be û wê bi rêkûpêk bidomîne.
- Îbadeta xwe hêdî hêdî zêde bike, ne ku bi bernameyeke ne mimkûn xwe westînî.
- Ji bo îbadeta kesên din jî cihêkî bihêle, lê li ber çavan bigire ku ew dikarin çi bidomînin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.