Kitêba Îmamtiyê · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hedîsa 784

Sahl ibn Sa'd rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Îmamtiyê
سنن النسائي
Kê ew vegot?

Ji an‑Nasa'i heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Qutaybaji an‑Nasa'i re vegotقُتَيْبَةُ
  2. 2Ya'qubيَعْقُوبُ
  3. 3Abu Hazimأَبِي حَازِمٍ
  4. 4Sahl ibn Sa'dسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ
  5. 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَلَغَهُ أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مَعَهُ فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَانَتِ الأُولَى فَجَاءَ بِلاَلٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتِ الصَّلاَةُ فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ ‏.‏ فَأَقَامَ بِلاَلٌ وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ فَكَبَّرَ بِالنَّاسِ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ وَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ فَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى بِالنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏ "‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ أَخَذْتُمْ فِي التَّصْفِيقِ إِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ فَإِنَّهُ لاَ يَسْمَعُهُ أَحَدٌ حِينَ يَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ إِلاَّ الْتَفَتَ إِلَيْهِ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Werger

Ji Sehl bîn Se'd (r.a) hatiye ragihandin ku wî got: Pêxemberê Xwedê ﷺ bihîst ku di navbera Benû Emr bîn Ewf de nakokiyek heye, lewma ew ligel çend kesên din derket da ku di navbera wan de aştiyê pêk bîne. Pêxemberê Xwedê ﷺ li wir dereng ma û dema nimêja êvarê (Zuhr) hat. Bîlal hat cem Ebû Bekir û jê re got:

"Pêxemberê Xwedê ﷺ dereng maye û dema nimêjê hatiye; gelo tu dixwazî ji xelkê re bibî îmam?" Ebû Bekir got: "Erê, eger tu bixwazî." Bîlal îqamet xwend û Ebû Bekir pêş ve çû û ji bo xelkê tekbîr anî. Paşê Pêxemberê Xwedê ﷺ hat û di navbera refan de derbas bû heta ku di refa yekem de sekinî û xelkê dest bi çepikan kir. Ebû Bekir di nimêja xwe de li aliyekî nanerî, lê gava xelkê pir çepik lê dan, wî paşve nerî û dît ku Pêxemberê Xwedê ﷺ li wir e. Pêxemberê Xwedê ﷺ îşaret pê kir ku bila nimêjê bidomîne. Ebû Bekir destên xwe bilind kirin, pesnê Xwedê yê Bilind û Mezin da û paşve vegeriya heta ku di refê de sekinî. Paşê Pêxemberê Xwedê ﷺ pêş ve çû û ji xelkê re nimêj kir. Gava nimêj qediya, wî rûyê xwe da xelkê û got: "Ey xelko! Çima we dest bi çepikan kir gava tiştek di nimêjê de qewimî? Çepik tenê ji bo jinan e. Kî di nimêja xwe de rastî tiştekî were, bila bibêje 'Subhanellah', ji ber ku tu kes nîne ku dengê 'Subhanellah' bibihîze û li wî nenere. Ey Ebû Bekir! Te çi asteng kir ku tu ji xelkê re nimêj bikî dema min îşaret pê kiribû?" Ebû Bekir bersiv da: "Ne layiq e ku kurê Ebû Quhafe li pêşiya Pêxemberê Xwedê ﷺ nimêjê bike."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Di dema tunebûna îmam de, kesekî din dikare nimêjê îmamtiyê bike; di nimêjê de “Subhan Allah” tê gotin.

Paşxane û sedem

Pêxember ﷺ bihîst ku di navbera Benu ‘Amr ibn ‘Awf de nakokî heye û ji bo lihevhatina wan çû. Ji ber ku ew dereng ma û dema nimêja nîvro gihîşt, Bilal ji Ebu Bekir xwest ku pêşengiya nimêjê bike.

Wateya peyvên dijwar
Îqamet

Bangewaziya ku hemen berî nimêja ferz tê gotin û destpêkirina nimêjê ragihîne.

Subhan Allah

Pesindayînek e ku tê wateya ku Allah ji her kêmasiyê paqij û bilind e.

Tekbîr

Gotina “Allahu ekber” — Allah ji hemûyan mezintir e — ku nimêj bi wê dest pê dike.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê digihîjin wê encamê ku dema îmama herdemî dereng bimîne, kesekî guncaw ê ku amade ye dikare pêşengiya nimêjê bike; herwiha Pêxember ﷺ dikaribû di nav nimêjê de pêş bikeve û pêşengiyê bigire ser xwe. Hadîsê hînî mêran dike ku dema di nimêzê de tiştek çêbibe, li şûna çepikdanê bi gotina “Subhan Allah” Allah pesin bikin; di vê mijarê de fîqehzan qaîdeyên taybet ên ji bo mêr û jinan digihînin ber çavan. Xweparêziya Ebu Bekir rêzdariya wî ji pêşengiya Pêxember ﷺ re nîşan dide; di destpêkê de pêşengiya nimêjê kirina wî jî di tunebûna Pêxember ﷺ de derbasdariya vê tevgera wî nîşan dide.

Dersên ji bo îro
  1. Ger îmam dereng bimîne û dema nimêjê bigihîje, kesekî guncaw ê amade dikare nimêjê îmamtiyê bike.
  2. Di nimêzê de ji bo kişandina balê “Subhan Allah” bêje û ji axaftin an çepikdanê dûr bikeve.
  3. Bi aramî li rêberiyên îmamê bigere û rêzê ji pozîsyona wî re bigire.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.