Sunan an-Nasa'i, hedîsa 833
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِلاَلٌ يُؤْذِنُهُ بِالصَّلاَةِ فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ رَجُلٌ أَسِيفٌ وَإِنَّهُ مَتَى يَقُومُ فِي مَقَامِكَ لاَ يُسْمِعُ النَّاسَ فَلَوْ أَمَرْتَ عُمَرَ . فَقَالَ " مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ فَقَالَتْ لَهُ . فَقَالَ " إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبَاتُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ بِالنَّاسِ " . قَالَتْ فَأَمَرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلَمَّا دَخَلَ فِي الصَّلاَةِ وَجَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً - قَالَتْ - فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلاَهُ تَخُطَّانِ فِي الأَرْضِ فَلَمَّا دَخَلَ الْمَسْجِدَ سَمِعَ أَبُو بَكْرٍ حِسَّهُ فَذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ قُمْ كَمَا أَنْتَ قَالَتْ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى قَامَ عَنْ يَسَارِ أَبِي بَكْرٍ جَالِسًا فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي بِالنَّاسِ جَالِسًا وَأَبُو بَكْرٍ قَائِمًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ يَقْتَدُونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ رضى الله عنه .
Aişe (r.a.) wiha ragihand:
"Dema ku Rewşa Tenduristiyê ya Resûlullah ﷺ giran bû, Bilal hat da ku bangê nimêjê bike. Resûlullah ﷺ ferman da: 'Ji Ebû Bekir re bibêjin bila bi xelkê re nimêjê bike.' Min got: 'Ey Resûlullah ﷺ! Ebû Bekir mirovekî diltenik e; dema li şûna te rabe, nikare dengê xwe bigihîne xelkê. Çima tu ferman nadî Omer?' Wî dîsa got: 'Ji Ebû Bekir re bibêjin bila bi xelkê re nimêjê bike.' Min ji Hefseyê re got: 'Tu jî jê re bibêje.' Wê jî jê re got. Wî got: 'Hûn mîna hevalbendên Yûsif in! Ji Ebû Bekir re bibêjin bila bi xelkê re nimêjê bike.'" Aişe (r.a.) berdewam kir: "Wan ji Ebû Bekir re got. Dema ku ew ket nav nimêjê, Resûlullah ﷺ di xwe de sivikahiyek hîs kir û bi alîkariya du mêran rabû; lingên wî li erdê dihatin kaşkirin. Dema ku ket mizgeftê, Ebû Bekir dengê wî bihîst û xwest paşve biçe, lê Resûlullah ﷺ îşaret pê kir û got: 'Li cihê xwe bimîne.' Paşê Resûlullah ﷺ hat û li milê çepê yê Ebû Bekir rûnişt. Resûlullah ﷺ rûniştî bi xelkê re nimêj dikir, Ebû Bekir li ser piyan bû û li dû Resûlullah ﷺ diçû, û xelk jî li dû nimêja Ebû Bekir diçûn. Bila Allah jê razî be."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ Ebû Bekir destnîşan kir ku nimêja cemaatê pêşengî bike.
Hadîs nexweşiya dawî ya Pêxember ﷺ û destnîşankirina wî ya Ebû Bekirê ji bo pêşengiya gel di nimêjê de vedibêje.
Kesê ku nimêja cemaatê pêşengî dike.
Li vir: kesek xwedî xuyake hestiyar e ku dikare ji ber hestan bandor bibîne.
Îşaretek e bo jinên di çîroka Yûsif de ku ji hestên xurt bandor bûne; gotin li vir destnîşan dike ku jinan mijarê dubare dikirin.
Zanyar ji vê vegotinê derdixin ku Pêxember ﷺ bi eşkere Ebû Bekir destnîşan kir ku di dema nexweşiya wî de nimêjên civakê pêşengî bike. Bûyer herwiha nîşan dide ku di hin rewşan de îmam dikare rûniştî nimêj bike û civat li pey wî nimêjê bike. Feqîhan li ser rêzikên rast ên peyrewkirina îmamekî ku rûniştî nimêj dike, li ser bingeha vê û vegotinên din nîqaş dikin; hûrgulî di nav mezhebên fiqhê de cuda ne.
- Ji bo nimêja cemaatê kesek destnîşan bike ku dikare civatê baş pêşengî bike û berpirsiyariya xwe fam dike.
- Li pey îmamê bimeşe û dema di nimêjê de şert û merc diguherin, rêzê biparêze.
- Li ser nakokiyan bi rêz nîqaş bike û vegere rêberiyên eşkere yên Pêxember ﷺ.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.