Kitêba Îmamtiyê · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hedîsa 834

Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Îmamtiyê
سنن النسائي
Kê ew vegot?

Ji Aisha hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Rîwayet

Nivîsa erebî

أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ الْعَنْبَرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلاَ تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْنَا لاَ وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ ‏"‏ أَصَلَّى النَّاسُ ‏"‏ ‏.‏ قُلْنَا لاَ هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ ‏"‏ ‏.‏ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ ثُمَّ أُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ مِثْلَ قَوْلِهِ قَالَتْ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الْعِشَاءِ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى أَبِي بَكْرٍ ‏"‏ أَنْ صَلِّ بِالنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ رَجُلاً رَقِيقًا فَقَالَ يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ ‏.‏ فَقَالَ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ ‏.‏ فَصَلَّى بِهِمْ أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ مِنْ نَفْسِهِ خِفَّةً فَجَاءَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلاَةِ الظُّهْرِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ لاَ يَتَأَخَّرَ وَأَمَرَهُمَا فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِهِ فَجَعَلَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلاَةِ أَبِي بَكْرٍ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَاعِدًا ‏.‏ فَدَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَلاَ أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَحَدَّثْتُهُ فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قُلْتُ لاَ ‏.‏ قَالَ هُوَ عَلِيٌّ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ ‏.‏

Werger

Ubeydullah kurê Ebdullah got: Ez çûm cem Ayşeyê û min got:

"Ma tu yê der barê nexweşiya Resûlê Allah ﷺ de ji min re nebêjî?" Wê got: "Dema ku Resûlê Allah ﷺ giran nexweş ket, wî pirsî: 'Gelo xelkê nimêj kir?' Me got: 'Na, ya Resûlê Allah! Ew li benda te ne.' Wî got: 'Ji bo min di berikê de avê deynin.' Me wiha kir û wî xusl girt, paşê hewl da ku rabe lê ji hişê xwe çû. Paşê hat ser hişê xwe û got: 'Gelo xelkê nimêj kir?' Me got: 'Na, ya Resûlê Allah! Ew li benda te ne.' Wî got: 'Ji bo min di berikê de avê deynin.' Me wiha kir û wî xusl girt, paşê hewl da ku rabe lê dîsa ji hişê xwe çû. Di cara sêyemîn de jî wî heman tişt got." Ayşe got: "Xelk di mizgeftê de li benda Resûlê Allah ﷺ bûn ji bo nimêja êvarê. Resûlê Allah ﷺ ji Ebûbekir re peyam şand û got: 'Bi xelkê re nimêjê bike.' Peyamber hat cem wî û got: 'Resûlê Allah ﷺ ferman dide te ku tu bi xelkê re nimêjê bikî.' Ebûbekir mirovekî dilnerm bû; wî got: 'Ya Umer! Tu bi xelkê re nimêjê bike.' Lê Umer got: 'Tu ji vê yekê re layîqtir î.' Loma Ebûbekir wan rojan bi xelkê re nimêj kir. Paşê dema ku Resûlê Allah ﷺ hinekî sivikbûn di xwe de hîs kir, bi alîkariya du mêran - yek ji wan Ebbas bû - ji bo nimêja nîvro hat. Dema ku Ebûbekir ew dît, xwest paşve biçe, lê Resûlê Allah ﷺ îşaret pê re kir ku paşve neçe. Wî emir da wan her du mêran ku wî li kêleka Ebûbekir rûnînin. Ebûbekir li ser piyan nimêj dikir; xelk li gorî nimêja Ebûbekir nimêj dikirin; û Resûlê Allah ﷺ jî rûniştî nimêj dikir." Ubeydullah got: "Ez çûm cem Îbn Ebbas û min got: 'Ma ez ji te re nebêjim ka Ayşeyê çi ji min re der barê nexweşiya Resûlê Allah ﷺ de got?' Wî got: 'Belê.' Min jê re got û wî tiştek ji wê red nekir, lê wî pirsî: 'Wê navê wî zilamê ku ligel Ebbas bû ji te re got?' Min got: 'Na.' Wî got: 'Ew Elî bû, bila Allah rûyê wî bi rûmet bike.'"

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Di dema nexweşiya xwe de, Pêxember ﷺ ji Ebû Bekir xwest ku nimêja cemaatê bimeşîne.

Paşxane û sedem

Ev vegotin nexweşiya giran a Pêxember ﷺ vedibêje. Dema ku nikarîbû pêşengiya namazê bike, ji Ebû Bekir xwest ku nimêjê bimeşîne; paşê li kêleka Ebû Bekir rûniştî nimêj kir, lê Ebû Bekir li ser piyan pêşengî kir.

Wateya peyvên dijwar
Ghusl

Şûştina tevahî ya merasîmî ya laş.

Isha

Nimêja şevê ya farz.

Dhuhr

Nimêja nîvro ya farz.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê digirin ku dema nexweşî nahêle îmam pêşengiya nimêjê bike, ew dikare kesekî din wek cîgir destnîşan bike; herwiha ku Ebû Bekir bi fermana eşkere ya Pêxember ﷺ nimêjan bi rê ve bir. Ev bûyer di derbarê nimêja bi cemaatê de jî tê anîn, dema ku îmam rûniştî nimêj dike û kesên li pey wî radiwestin; fuqeha li gel rivayetên din ên derbarê helwesta îmam û cemaatê de li ser sepandina vê yekê nîqaş dikin.

Dersên ji bo îro
  1. Ger nexweşî an astengiyek din nahêle tu pêşengiya nimêjê bikî, bi dem kesekî guncan wek cîgir destnîşan bike.
  2. Bi rêkûpêk li pey îmamê xwe here û nehêle dudilîna kesane îbadeta bi hev re asteng bike.
  3. Di dema nexweşiyê de hêza kesê nexweş li ber çavan bigire û alîkariya wî bike ku bi ewlehî bigihîje nimêjê.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.