Sunan Abi Dawud, hadith 3392
Overgeleverd door Rafi ibn Khadij. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Rafi ibn Khadij
De overlevering
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، كِلاَهُمَا عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَاللَّفْظُ لِلأَوْزَاعِيِّ - حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا وَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زَجَرَ عَنْهُ فَأَمَّا شَىْءٌ مَضْمُونٌ مَعْلُومٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ . وَحَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَقَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ رَافِعٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رِوَايَةُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَنْظَلَةَ نَحْوَهُ .
Ibrāhīm ibn Mūsā ar-Rāzī vertelde ons, ʿĪsā berichtte ons, al-Awzāʿī vertelde ons; en Qutaybah ibn Saʿīd vertelde ons, Layth vertelde ons, beiden van Rabīʿah ibn Abī ʿAbd ar-Raḥmān — en de bewoording is van al-Awzāʿī — Ḥanẓalah ibn Qays al-Anṣārī vertelde mij: Ik vroeg Rāfiʿ ibn Khadīj over het verhuren van land voor goud en zilver. Hij zei:
"Daar is geen bezwaar tegen. De mensen verhuurden in de tijd van de Boodschapper van Allah ﷺ hun land slechts voor wat er groeide langs de waterstromen, aan de oevers van beekjes en op bepaalde stukken akkerland. Soms mislukte dit deel en slaagde dat deel, of andersom. De mensen hadden geen andere vorm van pacht dan deze, en daarom werd het verboden. Maar als het gaat om iets dat gegarandeerd en vaststaat, dan is daar geen bezwaar tegen." De overlevering van Ibrāhīm is vollediger. Qutaybah zei: "Van Ḥanẓalah, van Rāfiʿ." Abū Dāwūd zei: "De overlevering van Yaḥyā ibn Saʿīd van Ḥanẓalah is vergelijkbaar."
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Landpacht voor geld is toegestaan als vergoeding en voorwaarden vaststaan.
Een afspraak waarbij de eigenaar grond tegen vergoeding aan iemand anders laat gebruiken.
Een vooraf bepaalde vergoeding die niet afhangt van de opbrengst van een specifiek deel van de akker.
Vruchtbare plekken op het land waarvan de oogst bij de oude pachtvorm als vergoeding werd aangewezen.
Geleerden leiden hieruit af dat land verhuren tegen een bekende geldsom is toegestaan. Rāfiʿ verklaart dat de verboden vorm de pachter of eigenaar blootstelde aan een ongelijke uitkomst: het aangewezen deel kon mislukken terwijl de rest slaagde, of andersom. De rechtsgeleerden bespreken daarnaast pacht tegen een deel van de totale oogst; de precieze voorwaarden verschillen per wetschool. De centrale eis is dat de vergoeding en de verdeling duidelijk zijn en dat geen partij door een onzekere, exclusief aangewezen oogstplek wordt benadeeld.
- Leg bij een pachtovereenkomst vooraf de vergoeding, duur en verdeling helder vast.
- Koppel de vergoeding niet aan één kwetsbaar deel van de oogst, zodat één partij niet alle opbrengstrisico draagt.
- Laat bij twijfel over een contract deskundig advies inwinnen voordat beide partijen zich eraan verbinden.
Deze sahih-overlevering geeft dezelfde vraag van Ḥanẓalah aan Rāfiʿ over het verpachten van land en verduidelijkt zo de context van de vergoeding.
Sunan Abi Dawud · #3394 (Sahih)Deze sahih-overlevering behandelt eveneens de regels rond landpacht en helpt de verschillende vormen van vergoeding in samenhang te lezen.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.