Sunan Abi Dawud, hadith 722
Overgeleverd door Abdullah ibn Umar. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Van Abu Dawud terug naar de Profeet ﷺ
- 1Muhammad ibn al‑Musaffa al‑Himsivertelde het aan Abu Dawudمُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ
- 2Baqiyyaبَقِيَّةُ
- 3Az‑Zubaydiالزُّبَيْدِيُّ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Salimسَالِمٍ
- 6Abdullah ibn Umarعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ
- 7De Boodschapper van Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Volgorde zoals in de Arabische tekst van deze overlevering. De namen zijn uit het Arabisch omgezet naar Latijns schrift.
De overlevering
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُصَفَّى الْحِمْصِيُّ، حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، حَدَّثَنَا الزُّبَيْدِيُّ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ وَهُمَا كَذَلِكَ فَيَرْكَعُ ثُمَّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْفَعَ صُلْبَهُ رَفَعَهُمَا حَتَّى تَكُونَا حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ وَلاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي السُّجُودِ وَيَرْفَعُهُمَا فِي كُلِّ تَكْبِيرَةٍ يُكَبِّرُهَا قَبْلَ الرُّكُوعِ حَتَّى تَنْقَضِيَ صَلاَتُهُ .
Mohammed ibn al-Moesaffa al-Himsi heeft ons overgeleverd, Baqiyya heeft ons overgeleverd, az-Zoebaidi heeft ons overgeleverd, van az-Zuhri, van Salim, van Abdullah ibn Umar, die zei: Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ opstond voor het gebed, hief hij zijn handen tot schouderhoogte en sprak vervolgens de takbir uit terwijl zijn handen in die positie waren. Daarna boog hij. En wanneer hij zijn rug weer oprichtte na de buiging, hief hij zijn handen opnieuw tot schouderhoogte en zei: 'Allah hoort degene die Hem prijst.' Hij hief zijn handen niet tijdens de neerwerping, maar wel bij elke takbir die hij uitsprak vóór de buiging, totdat zijn gebed ten einde was.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
De Profeet ﷺ hief zijn handen bij het begin en vóór en na de buiging.
Het zeggen van ‘Allahu akbar’: Allah is de Grootste.
Het heffen van de handen op bepaalde momenten in het gebed.
De uitspraak ‘Samiʿa Allahu liman hamidah’, gezegd bij het oprichten na de buiging.
Geleerden nemen deze overlevering als bewijs voor het heffen van de handen bij de openingstakbir en bij het oprichten na de buiging. In de rechtsscholen bestaat verschil over het heffen van de handen vóór de buiging en na het oprichten daaruit: de Hanafitische school beperkt het doorgaans tot het begin van het gebed, terwijl de Malikitische, Shafiʿitische en Hanbalitische scholen het op de genoemde momenten aanbevelen. De overlevering beschrijft dat de handen niet tijdens de neerwerping worden geheven.
- Leer de genoemde gebedshoudingen zorgvuldig en voer ze rustig uit.
- Volg de gebedspraktijk die je volgens betrouwbare kennis hebt geleerd en respecteer erkende verschillen tussen rechtsscholen.
- Spreek bij het oprichten na de buiging de lofprijzing uit met aandacht voor de betekenis.
Deze sahih-overlevering van Ibn Umar beschrijft eveneens het heffen van de handen bij de gebedshoudingen en ondersteunt de praktijk die hier wordt vermeld.
Sunan Abi Dawud · #723 (Sahih)Deze sahih-overlevering behandelt eveneens het heffen van de handen tijdens het gebed en biedt aanvullende informatie over de overgeleverde gebedspraktijk.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.