Sunan Abi Dawud, xadiiska 19
Waxaa weriyey Anas ibn Malik. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Laga soo bilaabo Abu Dawud dib ilaa Nabiga ﷺ
- 1Nasr ibn Aliwuxuu u sheegay Abu Dawudنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ
- 2Abu Ali al‑Hanafiأَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ
- 3Hammamهَمَّامٍ
- 4Ibn Jurayjابْنِ جُرَيْجٍ
- 5Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 6Anasأَنَسٍ
- 7Rasuulka Alle ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Siday u kala horreeyaan qoraalka Carabiga ee riwaayaddan. Magacyada waxaa laga soo rogay Carabiga loona qoray farta Laatiinka.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْحَنَفِيِّ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ الْخَلاَءَ وَضَعَ خَاتَمَهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا حَدِيثٌ مُنْكَرٌ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ ثُمَّ أَلْقَاهُ . وَالْوَهَمُ فِيهِ مِنْ هَمَّامٍ وَلَمْ يَرْوِهِ إِلاَّ هَمَّامٌ .
Waxaa nooga warramay Nasr ibn Cali, oo ka weriyey Abuu Cali al-Xanafii, oo ka weriyey Hammaam, oo ka weriyey Ibnu Jurayj, oo ka weriyey az-Zuhrii, oo ka weriyey Anas, wuxuu yiri: Nabigu ﷺ markuu musqusha galo wuxuu iska dhigi jiray faraantigiisa. Abuu Daawuud wuxuu yiri: Xadiiskani waa munkar (la diiday), waxaana la yaqaan oo keliya in Ibnu Jurayj uu ka weriyey Ziyaad ibn Sacd, oo ka weriyey az-Zuhrii, oo ka weriyey Anas, in Nabigu ﷺ sameystay faraan qalin ah dabadeedna uu iska tuuray. Khaladku wuxuu ka yimid Hammaam, mana soo werin isaga mooyee cid kale.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Werintu waxay sheegaysaa in Nabiga ﷺ uu faraantigiisa iska bixin jiray marka uu musqusha gelayo.
Meel gaar ah oo baahida lagu guto, sida musqusha.
Werin ay culimada khubarada ah ee xadiisku diidaan maadaama ay ka duwan tahay werinnada kale ee xooggan ee la yaqaan.
Werinta kale ee caanka ahi waxay sheegaysaa in Nabiga ﷺ uu sameystay faraanti qalin ah dabadeedna uu iska bixiyey.
Abu Dawud wuxuu werintan gaarka ah ku tilmaamay munkar, wuxuuna khaladka u nisbeeyey Hammam, maadaama uu keligiis ku weriyey erayadan, halka werinta caanka ahi leedahay qoraal kale. Sidaas darteed, lagama soo saari karo waajib ah in faraantiga la iska bixiyo marka musqusha la gelayo. Werinta caanka ah ee ku saabsan faraantiga qalinka ahi waxay ka hadlaysaa samayntiisa iyo iska bixintiisa, ee kama hadlayso asluubta musqusha; xeerarka guud ee isdaahirinta iyo xishoodka ayaa ah kuwa la raacayo.
- Ha u qaadan in faraantiga oo la iska bixiyo marka musqusha la gelayo uu yahay waajib diini ah oo sugan, adigoo ku salaynaya werintan daciifka ah.
- Marka musqusha la gelayo ilaali nadaafadda iyo xishoodka, adigoon qoraalkan u nisbayn xeer gaar ah.
- Marka arrimaha diinta laga hadlayo, kala saar werinnada daciifka ah iyo ilaha xooggan ee saxiixa ah.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.