Sahih Muslim, xadiiska 2137
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar
Sahih Muslim guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الصَّدَفِيُّ، وَعَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ الْعَامِرِيُّ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ اشْتَكَى سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ شَكْوَى لَهُ فَأَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَعُودُهُ مَعَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ وَجَدَهُ فِي غَشِيَّةٍ فَقَالَ " أَقَدْ قَضَى " . قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَبَكَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَأَى الْقَوْمُ بُكَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَكَوْا فَقَالَ " أَلاَ تَسْمَعُونَ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُعَذِّبُ بِدَمْعِ الْعَيْنِ وَلاَ بِحُزْنِ الْقَلْبِ وَلَكِنْ يُعَذِّبُ بِهَذَا - وَأَشَارَ إِلَى لِسَانِهِ - أَوْ يَرْحَمُ " .
Waxaa nooga warramay Yuunis bin Cabdul-Aclaa as-Sadafii iyo Camr bin Sawaad al-Caamirii, waxay yiraahdeen: Waxaa noo sheegay Cabdullaahi bin Wahb, waxaa ii sheegay Camr bin al-Xaarith, oo ka weriyey Saciid bin al-Xaarith al-Ansaarii, oo ka weriyey Cabdullaahi bin Cumar, wuxuu yiri: Sacad bin Cubaadah ayaa xanuunsaday, markaas ayaa Rasuulka Allah ﷺ u yimid inuu soo booqdo isagoo ay la socdaan Cabdirraxmaan bin Cowf, Sacad bin Abii Waqqaas iyo Cabdullaahi bin Mascuud. Markii uu galay qolkiisa, wuxuu ugu tagay isagoo miyir beelay. Wuxuu weydiiyey:
"Ma dhintay?" Waxay yiraahdeen: "Maya, Rasuulka Allow." Markaas ayaa Rasuulka Allah ﷺ ooyey. Markii dadkii arkeen oohinta Rasuulka Allah ﷺ, iyaguna way ooyeen. Wuxuu yiri: "Miyaadan maqlayn? Allah kuma ciqaabo ilmada indhaha ama murugada qalbiga, laakiin wuxuu ku ciqaabaa ama u naxariistaa tan," wuxuuna farta ku fiiqay carrabkiisa.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Indhuhu way ilmeyn karaan, qalbiguna wuu murugoon karaa; carrabkaaga ilaali.
Miyir la’aan ama ka baxsan miyirka.
Halkan waxaa loola jeedaa hadalka la yidhaahdo, sida ka-hor-imaadka go’aanka Alle ama hadallo aan habboonayn oo murugada la xidhiidha.
Culimadu waxay arrintan ka fahmeen in oohinta iyo murugada gudaha ee geerida ka dhalata ay bannaan yihiin. Nabigu ﷺ isaguba wuu ooyi jiray, mana uu canaanan murugada dadkii joogay. Ciqaabtu waxay khusaysaa hadallada xaaraanta ah ee carrabka laga yidhaahdo, sida baroor-diiqda ama erayo muujinaya in aan lagu qanacsanayn qadarka Alle; carrabkuna wuxuu sidoo kale ku hadli karaa erayo samir iyo duco ah, kuwaas oo naxariis lagu helo. Afarta madhab ee sunniga ahi way aqoonsan yihiin kala duwanaanshahan u dhexeeya murugada dabiiciga ah iyo baroor-diiqda xaaraanta ah.
- Booqo qof buka oo taageer, xitaa marka uu aad u tabar daran yahay.
- Naftaada iyo dadka kaleba u oggolow oohinta iyo murugada, hana ku canaanan arrintaas.
- Marka geeri ama khasaare dhaco, ku hadal erayo samir ah, Alle naxariisna ka bari.
Werintan saxiixa ahi iyaduna waxay ka hadlaysaa ilmada iyo murugada marka qof dhinto, waxayna gacan ka geysanaysaa fahamka kala duwanaanshaha murugada dabiiciga ah iyo hadallada xaaraanta ah.
Sahih Muslim · #2138 (Sahih)Werintan saxiixa ahi waxay la xidhiidhaa sida murugada loola tacaalo, waxayna adkaynaysaa muhiimadda samirka marka qofku khasaare la kulmo.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.