Sunan an-Nasa'i, xadiiska 1962
Waxaa weriyey Jabir ibn Abdullah. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Laga soo bilaabo an‑Nasa'i dib ilaa Nabiga ﷺ
- 1Nuh ibn Habib al‑Qumisiwuxuu u sheegay an‑Nasa'iنُوحُ بْنُ حَبِيبٍ الْقُومِسِيُّ
- 2Abd ar‑Razzaqعَبْدُ الرَّزَّاقِ
- 3Ma'marمَعْمَرٌ
- 4Az‑Zuhriالزُّهْرِيِّ
- 5Abu Salamaأَبِي سَلَمَةَ
- 6Jabirجَابِرٍ
- 7Rasuulka Alle ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Siday u kala horreeyaan qoraalka Carabiga ee riwaayaddan. Magacyada waxaa laga soo rogay Carabiga loona qoray farta Laatiinka.
Riwaayadda
أَخْبَرَنَا نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ الْقُومِسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يُصَلِّي عَلَى رَجُلٍ عَلَيْهِ دَيْنٌ فَأُتِيَ بِمَيِّتٍ فَسَأَلَ " أَعَلَيْهِ دَيْنٌ " . قَالُوا نَعَمْ عَلَيْهِ دِينَارَانِ . قَالَ " صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ " . قَالَ أَبُو قَتَادَةَ هُمَا عَلَىَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَصَلَّى عَلَيْهِ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا أَوْلَى بِكُلِّ مُؤْمِنٍ مِنْ نَفْسِهِ مَنْ تَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ " .
Waxaa noo warramay Nuux ibn Xabiib al-Qumisi, wuxuu yiri: Waxaa noo sheegay Cabdirrazzaaq, wuxuu yiri: Waxaa nooga warramay Macmar, oo ka weriyey az-Zuhri, oo ka weriyey Abuu Salama, oo ka weriyey Jaabir, wuxuu yiri: Nabigu ﷺ ma ku tukan jirin nin deyn lagu leeyahay. Markaasaa loo keenay mayd, wuxuuna weydiiyey:
"Ma waxaa lagu leeyahay deyn?" Waxay yiraahdeen: "Haa, waxaa lagu leeyahay laba diinaar." Wuxuu yiri: "Saaxiibkiin ku tukada." Abuu Qataada ayaa yiri: "Labadaas anigaa iska leh, Rasuul Allaahow." Markaasuu ku tukaday. Markii Alle uu furay (guulo siiyey) Rasuulkiisa ﷺ, wuxuu yiri: "Anigu waxaan u dhowahay mu’min kasta naftiisa. Qofkii deyn ka taga, anigaa iska leh (bixinaya), qofkii maal ka tagana, dhaxalkiisa ayaa leh."
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Nabigu ﷺ wuxuu qaaday mas’uuliyadda deymaha mu’miniinta.
Lacag dahab ah oo loo adeegsan jiray lacag ahaan xilligii Nabiga ﷺ.
Qaraabada ama dadka kale ee xaqa u leh dhaxalka sida waafaqsan xeerarka Islaamka.
Culimadu waxay ka fahmeen in deymaha si dhab ah loo qaato, qofka dhintayna haddii ay ku hadheen waajibaad aan la gudin in arrintaas la tixgeliyo. Ka gaabsashadii hore ee Nabiga ﷺ ee inuu isagu tukiyo salaadda janaasada waxay ahayd dhiirrigelin lagu bixinayo deymaha, mana ahayn mamnuucidda salaadda janaasada; wuxuu yiri dadka meesha joogaa ha u tukadaan saaxiibkood. Markii hantida bulshada Muslimiintu korodhay, wuxuu xil iska saaray bixinta deymaha mu’miniinta ee aan weli la bixin; hantida uu qofku ka tagana waxay u gudubtaa dhaxlayaashiisa. Madh-habyadu waxay faahfaahiyaan sida deynta looga bixiyo dhaxalka, balse waxay isku raacsan yihiin in deymaha la bixiyo ka hor inta aan dhaxalka la qaybin.
- Qor deymaha kugu waajibka ah, una sheeg ehelkaaga sida loo bixin karo.
- Si taxaddar leh u ogaada waajibaadka maaliyadeed ee qofka dhintay ka hor inta aan dhaxalka la qaybin.
- Qof deyn lagu leeyahay u caawi si xushmad leh, heshiis cadna ka gaara dib-u-bixinta.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.