Sunan an-Nasa'i, xadiiska 4758
Waxaa weriyey Imran ibn Hussain. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Laga soo bilaabo an‑Nasa'i dib ilaa Imran ibn Husayn
- 1Ahmad ibn Uthman Abu al‑Jawzawuxuu u sheegay an‑Nasa'iأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ
- 2Quraysh ibn Anasقُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ
- 3Ibn Awnابْنِ عَوْنٍ
- 4Ibn Sirinابْنِ سِيرِينَ
- 5Imran ibn Husaynعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ
Siday u kala horreeyaan qoraalka Carabiga ee riwaayaddan. Magacyada waxaa laga soo rogay Carabiga loona qoray farta Laatiinka.
Riwaayadda
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ " .
Waxaa nooga warramay Axmad bin Cusmaan Abuu Al-Jawzaa, wuxuu yiri: Waxaa noo sheegay Qureysh bin Anas, oo ka weriyey Ibn Cawn, oo ka weriyey Ibn Siiriin, oo ka weriyey Cimraan bin Xuseyn, in nin uu qaniinay gacanta nin kale, markaasuu ninkii la qaniinay gacantiisa soo jiiday, waxaana ka dhacday iligga hore ee ninkii qaniinay (ama wuxuu yiri: labadiisa ilig ee hore). Markaasuu Rasuulka Allah ﷺ u dacwooday, Rasuulka Allah ﷺ wuxuu ku yiri:
"Maxaad amraysaa inaan amro? Ma waxaad doonaysaa inaan amro inuu gacantiisa afkaaga geliyo si aad u qaniinto sida awrku u qaniinto? Haddaad doonto gacantaada u dhiib si uu u qaniinto, kadibna soo jiido haddaad doonto."
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Qofka iska difaaca qof qaniinaya mas’uul kama aha dhaawaca iligga ee ka dhasha.
Mid ka mid ah ilkaha ku yaal qaybta hore ee afka.
Tusaale tilmaamaya qaniinyo xooggan oo dareen dabiici ahi kiciyey.
Culimada waxay ka fahmeen in qofka qof kale qaniina aanu xaq u lahayn magdhow dhaawaca iligga ah ee ka dhasha marka dhibbanuhu gacantiisa dib ula baxo. Dhaawacu wuxuu ka dhashay weerarka iyo iska-caabbinta lagama maarmaanka ah, mana ahayn dhaawac dhibbanuhu si ula kac ah u geystay. Mabda’ani wuxuu ku egyahay is-difaac isu dheellitiran; ma oggolaanayo aargoosi ama xoog xad-dhaaf ah.
- Ka durug weerarka, isticmaalna oo keliya xoogga loo baahan yahay si khatarta loo joojiyo.
- Qofka weerarka bilaaba waa inaanu cawaaqibkiisa si fudud ugu eedayn dhibbanaha.
- Khilaafaadka dhaawaca u gudbi garsoor awood u leh, hana qaadan aargoosi shakhsi ah.
Werintan uu soo weriyey Cimraan ibn Xusayn waxay iyaduna ka hadlaysaa qaniinyo iyo cawaaqibta ka dhalata gacanta oo dib loo jiido.
Sunan an-Nasa'i · #4760 (Sahih)Tani sidoo kale waxay xusaysaa dhacdada qofka qaniinay, waxayna caddaynaysaa macnaha sharciyeed ee iska-difaaca iyo mas’uuliyadda.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.