Sunan an-Nasa'i, xadiiska 4958
Waxaa weriyey Abdullah ibn Amr. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Laga soo bilaabo an‑Nasa'i dib ilaa Nabiga ﷺ
- 1Qutaybawuxuu u sheegay an‑Nasa'iقُتَيْبَةُ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Ibn Ajlanابْنِ عَجْلاَنَ
- 4Amr ibn Shu'aybعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ
- 5Aabbihii, Shu'aybأَبِيهِ
- 6Jaddih Abdullah ibn Amrجَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو
- 7Rasuulka Alle ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Siday u kala horreeyaan qoraalka Carabiga ee riwaayaddan. Magacyada waxaa laga soo rogay Carabiga loona qoray farta Laatiinka.
Riwaayadda
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الثَّمَرِ الْمُعَلَّقِ فَقَالَ " مَا أَصَابَ مِنْ ذِي حَاجَةٍ غَيْرِ مُتَّخِذٍ خُبْنَةً فَلاَ شَىْءَ عَلَيْهِ وَمَنْ خَرَجَ بِشَىْءٍ مِنْهُ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ وَمَنْ سَرَقَ شَيْئًا مِنْهُ بَعْدَ أَنْ يُئْوِيَهُ الْجَرِينُ فَبَلَغَ ثَمَنَ الْمِجَنِّ فَعَلَيْهِ الْقَطْعُ وَمَنْ سَرَقَ دُونَ ذَلِكَ فَعَلَيْهِ غَرَامَةُ مِثْلَيْهِ وَالْعُقُوبَةُ " .
Waxaa nooga warramay Qutaybah, wuxuu yiri: Waxaa nooga warramay Al-Layth, oo ka weriyey Ibn Cajlaan, oo ka weriyey Camar bin Shucayb, oo ka weriyey aabbihii, oo ka weriyey awowgiis Cabdullaahi bin Camar, in Rasuulka Allah ﷺ la weydiiyey midhaha geedka ku dhegan. Wuxuu yiri:
"Qofka baahan ee wax ka cuna isagoon jeebka ku ridan ama qaadan, wax dambi ah malaha. Laakiin qofka wax ka qaata, waa inuu bixiyaa magdhow laban-laab ah iyo ciqaab. Qofka xada wax ka mid ah kadib markii la soo guray oo si fiican loo keydiyey, qiimihiisuna gaaro qiimaha gaashaanka, gacanta ayaa laga jarayaa. Qofka xada wax ka yar intaasna, waa inuu bixiyaa magdhow laban-laab ah iyo ciqaab."
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Xadiisku wuxuu kala saaraya cunista degdegga ah ee baahida darteed iyo xatooyada hanti la kaydiyey.
Miro aan weli la goosan oo geedka ka laalaada.
Miro la ururiyo oo la qaato, halkii goobta lagu cuni lahaa oo keliya.
Meel dalagga la goostay lagu ururiyo laguna kaydiyo.
Fiqh-yahannadu waxay kala saaraan qof baahi darteed goobta ugu cunaya miro iyo qof urursanaya oo qaadanaya. Qoraalku wuxuu kan dambe u xusaa magdhow iyo ciqaab; xatooyada hanti la kaydiyeyna wuxuu qiimaha gaashaan u dhigaa xadka lagu tixgeliyo ciqaabta hadd. Culimada fiqhiga ee hore waxay sidoo kale ka hadleen shuruudo ay ka mid yihiin caddaynta, kaydin ammaan ah, xadka qiimaha iyo inaanay jirin baahi ama shaki. Ku dhaqanka ciqaabaha hududka waxaa leh oo keliya maamulka awoodda u leh, mana aha shaqsiyaad. Madhhabyadu waxay ku kala duwan yihiin faahfaahinta xadka iyo shuruudaha ciqaabtan.
- Hanti ha qaadan oggolaansho la'aan; cunista goobta ee baahida darteed way ka duwan tahay ururinta iyo qaadashada.
- Dalagga iyo hantida kaydsan ilaali, horena u caddee waxa booqdayaashu gurteen karaan.
- Hududku ma aha arrin qofku iskiis u fulin karo: maamulka awoodda u leh oo keliya ayaa ku dhaqmi kara marka shuruudaha la baaro.
Wariintan isla cutubka ku jirta iyaduna waxay ka hadlaysaa magdhowga iyo ciqaabta la xidhiidha miraha la qaato.
Sunan an-Nasa'i · #4959 (-)Waxay ka mid tahay silsilad wariinno ah oo ku saabsan xatooyada iyo qiimaha lagu xuso ciqaabta hadd.
Sahih al-Bukhari · #6783 (Sahih)Waxay qeexaysaa ku dhaqanka ciqaabta xatooyada, waana il dheeraad ah oo xooggan oo mawduucan la xidhiidha.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.