Sunan Abi Dawud, hadithi 3753
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Abdullah ibn Abbas
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ { لاَ تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ } فَكَانَ الرَّجُلُ يُحْرَجُ أَنْ يَأْكُلَ عِنْدَ أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ بَعْدَ مَا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فَنَسَخَ ذَلِكَ الآيَةُ الَّتِي فِي النُّورِ قَالَ { لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ } { أَنْ تَأْكُلُوا مِنْ بُيُوتِكُمْ } إِلَى قَوْلِهِ { أَشْتَاتًا } كَانَ الرَّجُلُ الْغَنِيُّ يَدْعُو الرَّجُلَ مِنْ أَهْلِهِ إِلَى الطَّعَامِ قَالَ إِنِّي لأَجَّنَّحُ أَنْ آكُلَ مِنْهُ . وَالتَّجَنُّحُ الْحَرَجُ وَيَقُولُ الْمِسْكِينُ أَحَقُّ بِهِ مِنِّي . فَأُحِلَّ فِي ذَلِكَ أَنْ يَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَأُحِلَّ طَعَامُ أَهْلِ الْكِتَابِ .
Transmetohet nga Abdullah ibn Abbasi (ra): Kur u shpall ajeti {
"O ju që besuat, mos e hani pasurinë tuaj midis jush me padrejtësi, përveç nëse është tregti me pëlqimin tuaj të ndërsjellë"}, një njeri, pas shpalljes së këtij ajeti, e konsideroi mëkat të hante në shtëpinë e dikujt tjetër. Më pas këtë e abrogoi (e anuloi) ajeti në suren En-Nur që thotë {"Nuk ka mëkat për ju"} deri te fjala e Tij {"...ose veç e veç"}. Kur një njeri i pasur ftonte dikë nga njerëzit e tij për ushqim, ai thoshte: "Unë e konsideroj mëkat të ha prej tij" dhe thoshte: "I varfëri ka më shumë të drejtë në të sesa unë." Fjala 'texhennuh' do të thotë mëkat ose vështirësi. Më pas u lejua ngrënia e asaj mbi të cilën është përmendur emri i Allahut dhe u lejua ushqimi i Ehli Kitabëve.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Vargjet largojnë ngurrimin e panevojshëm për të ngrënë në shtëpinë e dikujt tjetër.
Ibn Abbasi përshkruan se disa njerëz u bënë ngurrues të hanin në shtëpinë e dikujt tjetër pas shpalljes së ndalimit të përvetësimit të padrejtë të pasurisë. Ajeti nga sureja En-Nur e largoi këtë ngurrim.
Ndjenjë kundërshtimi, faji ose mëkatshmërie.
Një shkëmbim që të dyja palët e pranojnë vullnetarisht.
Hebrenjtë dhe të krishterët; transmetimi përmend se ushqimi i tyre u lejua.
Shpjegimi i Ibn Abbasit e lidh ndalimin e përdorimit të padrejtë të pasurisë së tjetrit me lejen për të ngrënë në disa shtëpi, siç përshkruhet në suren En-Nur. Dijetarët nxjerrin prej kësaj se një ftesë ose një leje e njohur e bën të lejuar të ngrënit në shtëpinë e dikujt tjetër; mysafiri nuk ka pse të refuzojë nga ngurrimi i tepruar. Pjesa për ushqimin e Njerëzve të Librit lidhet me rregullat për ushqimin e lejuar dhe nuk i shfuqizon kushtet e tjera për ushqimin hallall.
- Pranoje një ftesë të sinqertë kur i zoti i shtëpisë jep leje dhe ushqimi është hallall.
- Mos refuzo për shkak të ndjenjave të pabazuara të fajit, por respekto pasurinë dhe dëshirat e të tjerëve.
- Ndaje ushqimin me mikpritje dhe ki parasysh ata që kanë më pak mundësi financiare.
Ky transmetim sahih trajton pranimin e një ftese për të ngrënë dhe lidhet me mirësjelljen shoqërore gjatë ngrënies së përbashkët.
Sunan Abi Dawud · #3752 (Sahih)Ky transmetim sahih gjendet në të njëjtin libër për ushqimin dhe jep kontekst plotësues për rregullat e të ngrënit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.