Sunan Abi Dawud, hadithi 446
Transmetuar nga Dhu Mikhbar. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Dhu Mikhbar
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنْ حَرِيزٍ، - يَعْنِي ابْنَ عُثْمَانَ - عَنْ يَزِيدَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ ذِي، مِخْبَرِ بْنِ أَخِي النَّجَاشِيِّ فِي هَذَا الْخَبَرِ قَالَ فَأَذَّنَ وَهُوَ غَيْرُ عَجِلٍ .
Na kanë transmetuar Muemmel ibn el-Fadl, el-Velid, Hariz (djali i Uthmanit), Jezid ibn Salih dhe Dhu Mikhabar, djali i vëllait të Nexhashiut, në këtë hadith: "Ai (Bilali) thirri ezanin pa nxitim."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Bilali e thërriste ezanin qetësisht dhe pa nxitim.
Thirrja e përcaktuar që njofton se ka ardhur koha e namazit.
Qetë dhe me vetëpërmbajtje, pa i shqiptuar fjalët me ngut.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se ezani duhet thirrur qetësisht dhe qartë. Ai që e thërret duhet t’i shqiptojë fjalët në mënyrë të kuptueshme dhe të mos nxitohet; ky transmetim përshkruan mënyrën se si Bilali e thërriste ezanin.
- Thirre ezanin qetësisht dhe qartë, që fjalët të kuptohen mirë.
- Kushtoji kohë fjalëve të rëndësishme fetare dhe mos i shqipto me ngut.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.