Sahih al-Bukhari, hadithi 1
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Umar ibn al-Khattab
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ ، قَالَ : حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ، قَالَ : حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ ، قَالَ : أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ ، أَنَّهُ سَمِعَ عَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ اللَّيْثِيَّ ، يَقُولُ : سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَقُولُ : " إِنَّمَا الْأَعْمَالُ بِالنِّيَّاتِ، وَإِنَّمَا لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوْ إِلَى امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ
Na ka treguar Humejdiju, Abdullah ibn ez-Zubejri, tha: Na ka treguar Sufjani, tha: Na ka treguar Jahja ibn Se'id el-Ensariu, tha: Më ka lajmëruar Muhammed ibn Ibrahim et-Tejmij se e ka dëgjuar Alkame ibn Vekkas el-Lejthijun duke thënë: E kam dëgjuar Umer ibn el-Hattabin, Allahu qoftë i kënaqur me të, në minber duke thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut, ﷺ, duke thënë:
"Veprat vlerësohen vetëm sipas nijeteve dhe secilit njeri i takon vetëm ajo që ka pasur për nijet. Pra, kushdo që e ka bërë hixhretin për të fituar dynjanë ose për t'u martuar me një grua, hixhreti i tij është vetëm për atë qëllim për të cilin e ka bërë."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Çdo vepër vlerësohet nga Allahu sipas pastërtisë së qëllimit tënd.
Umeri ibn el-Khattab i përcolli këto fjalë të Profetit ﷺ gjatë një fjalimi publik nga minberi në Medinë, duke dhënë si shembull hixhretin nga Meka në Medinë — sakrificën më të madhe që bënë muslimanët e parë.
Vendimi i vetëdijshëm në zemër: si ai që dallon një vepër nga një tjetër (p.sh. namazin e detyrueshëm nga ai vullnetar), ashtu edhe ai që përcakton për kë e kryen veprën (ikhlas).
Largimi nga Meka për në Medinë për hir të besimit; në kuptim më të gjerë, largimi nga ajo që Allahu e ka ndaluar.
Imam Shafi'u dhe imam Ahmedi thanë se ky hadith përfshin një të tretën e tërë dijes islame, sepse njeriu vepron me zemrën, gjuhën dhe gjymtyrët e tij — dhe qëllimi i zemrës është hallka e parë dhe vendimtare. Dijetarët dallojnë dy funksione të qëllimit: 1. Në jurisprudencë (fikh): qëllimi në zemër është kusht vlefshmërie për adhurime si abdesi (vudu), namazi, agjërimi dhe zekati. 2. Në përjetimin e besimit (ikhlas): një vepër e mirë në dukje sjell shpërblim në Ahiret vetëm nëse kryhet për Allahun, jo për nam ose interesa të kësaj bote.
- Para se të fillosh namazin, të japësh një donacion ose të bësh një vepër të mirë, ndalu një çast dhe pyet veten me vetëdije: për kë po e bëj këtë?
- Kujto se edhe veprimtaritë e përditshme — puna për familjen, studimi ose ndihma ndaj dikujt — bëhen adhurim kur i kryen për Allahun me qëllim të pastër.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.