Sahih al-Bukhari, hadithi 1286
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Aisha
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ تُوُفِّيَتِ ابْنَةٌ لِعُثْمَانَ ـ رضى الله عنه ـ بِمَكَّةَ وَجِئْنَا لِنَشْهَدَهَا، وَحَضَرَهَا ابْنُ عُمَرَ وَابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهم ـ وَإِنِّي لَجَالِسٌ بَيْنَهُمَا ـ أَوْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى أَحَدِهِمَا. ثُمَّ جَاءَ الآخَرُ، فَجَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ لِعَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ أَلاَ تَنْهَى عَنِ الْبُكَاءِ، فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَدْ كَانَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ بَعْضَ ذَلِكَ، ثُمَّ حَدَّثَ قَالَ صَدَرْتُ مَعَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ مِنْ مَكَّةَ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ، إِذَا هُوَ بِرَكْبٍ تَحْتَ ظِلِّ سَمُرَةٍ فَقَالَ اذْهَبْ، فَانْظُرْ مَنْ هَؤُلاَءِ الرَّكْبُ قَالَ فَنَظَرْتُ فَإِذَا صُهَيْبٌ، فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ ادْعُهُ لِي. فَرَجَعْتُ إِلَى صُهَيْبٍ فَقُلْتُ ارْتَحِلْ فَالْحَقْ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ. فَلَمَّا أُصِيبَ عُمَرُ دَخَلَ صُهَيْبٌ يَبْكِي يَقُولُ وَاأَخَاهُ، وَاصَاحِبَاهُ. فَقَالَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ يَا صُهَيْبُ أَتَبْكِي عَلَىَّ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما فَلَمَّا مَاتَ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ ذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَقَالَتْ رَحِمَ اللَّهُ عُمَرَ، وَاللَّهِ مَا حَدَّثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّ اللَّهَ لَيُعَذِّبُ الْمُؤْمِنَ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ. وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ اللَّهَ لَيَزِيدُ الْكَافِرَ عَذَابًا بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ ". وَقَالَتْ حَسْبُكُمُ الْقُرْآنُ {وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى}. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عِنْدَ ذَلِكَ وَاللَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ وَاللَّهِ مَا قَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ شَيْئًا.
Na ka treguar Abdani, na ka treguar Abdullahu, na ka informuar Ibn Xhurejxhi, i cili tha: Më ka informuar Abdullah ibn Ubejdullah ibn Ebi Mulejka, duke thënë: Një vajzë e Osmanit, radijallahu anhu, vdiq në Mekë dhe ne shkuam për të marrë pjesë në xhenazen e saj. Ishin të pranishëm edhe Ibn Omeri dhe Ibn Abbasi, radijallahu anhum, ndërsa unë isha ulur mes tyre – ose tha: u ula pranë njërit prej tyre. Pastaj erdhi tjetri dhe u ul pranë meje. Atëherë Abdullah ibn Omeri, radijallahu anhuma, i tha Amr ibn Osmanit:
"A nuk do ta ndalosh të qarit, pasi i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: 'I vdekuri ndëshkohet për shkak të të qarit të familjes së tij mbi të'?" Ibn Abbasi, radijallahu anhuma, tha: "Omeri, radijallahu anhu, kishte zakon të thoshte diçka të tillë." Pastaj vazhdoi të rrëfente: "Udhëtova me Omerin, radijallahu anhu, nga Meka derisa arritëm në Bejda. Atje ai pa një grup udhëtarësh nën hijen e një peme semure. Më tha: 'Shko dhe shiko se cilët janë këta udhëtarë.' Shkova dhe pashë se ndër ta ishte Suhejbi. U ktheva dhe e njoftova, e ai më tha: 'Thirre tek unë.' U ktheva te Suhejbi dhe i thashë: 'Nisu dhe arrije Emirin e Besimtarëve.' Më vonë, kur Omeri, radijallahu anhu, u plagos për vdekje, Suhejbi hyri duke qarë dhe duke thënë: 'O vëllai im! O shoku im!' Në këtë, Omeri, radijallahu anhu, i tha: 'O Suhejb, a po qan për mua, ndërkohë që i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: "I vdekuri ndëshkohet për shkak të një pjese të të qarit të familjes së tij mbi të"?'" Ibn Abbasi, radijallahu anhuma, shtoi: "Kur vdiq Omeri, radijallahu anhu, ia përmenda këtë Aishes, radijallahu anha, dhe ajo tha: 'Allahu e mëshiroftë Omerin. Për Allahun, i Dërguari i Allahut ﷺ nuk ka thënë se besimtari ndëshkohet për shkak të të qarit të familjes së tij mbi të, por ka thënë: "Allahu ia shton ndëshkimin jobesimtarit për shkak të të qarit të familjes së tij mbi të."' Ajo shtoi gjithashtu: 'Ju mjafton Kurani: "Asnjë shpirt i ngarkuar nuk do të mbartë barrën e tjetrit."' (Fatir, 18)." Ibn Abbasi, radijallahu anhuma, tha në atë moment: "Vetëm Allahu bën të qeshësh dhe të qash." Ibn Ebi Mulejka tha: "Për Allahun, Ibn Omeri, radijallahu anhuma, nuk tha asgjë pas kësaj."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Lotët e zisë janë të lejuara; teksti dallon fatin e besimtarit nga ai i jobesimtarit.
Transmetimi përmend vdekjen e një vajze të Uthmanit në Mekë dhe përshkruan bisedën gjatë varrimit të saj. Gjithashtu, Ibn Abbasi tregon se si Omeri e qortoi Suhejbën kur ai po mbante zi për të.
Një vend ku Omeri dhe Ibn Abbasi takuan udhëtarë gjatë udhëtimit të tyre.
Një pemë nën të cilën pushuan udhëtarët.
Një parim kuranor: çdo njeri është përgjegjës për veprat e veta.
Dijetarët e marrin parasysh shpjegimin e Aishes për të kuptuar transmetimin: trishtimi i zakonshëm dhe lotët nuk e bëjnë besimtarin fajtor për veprat e të tjerëve. Vajtimi i ndaluar, si ulërimat dhe kundërshtimi i caktimit të Allahut, është diçka tjetër dhe dënohet nga dijetarët. Medhhebet dallojnë gjithashtu lotët e heshtur dhe trishtimin nga këto rite të ndaluara të vajtimit; hollësitë juridike ndryshojnë.
- Ngushëlloje personin në zi dhe mos i dëno lotët e zakonshëm.
- Shmang vajtimin dhe thëniet që kundërshtojnë caktimin e Allahut.
- Lexoji transmetimet me kujdes dhe shqyrtoji së bashku me shpjegimet e Sahabëve të ditur.
Edhe ky transmetim trajton fjalët për të qarët e të afërmve të të ndjerit dhe ndihmon që çështja të shqyrtohet në kontekst.
Sahih al-Bukhari · #1285 (Sahih)Ai sqaron se trishtimi dhe lotët shoqërojnë humbjen dhe ofron kontekst për dallimin mes zisë së natyrshme dhe vajtimit të ndaluar.
Sahih al-Bukhari · #1287 (Sahih)Ky transmetim e vazhdon diskutimin për zinë dhe shpjegimin e thënieve rreth të qarit.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.