Sahih al-Bukhari, hadithi 1420
Transmetuar nga Aisha. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Nga al‑Bukhari deri te Profeti ﷺ
- 1Musa ibn Isma'ilia transmetoi al‑Bukhariمُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Firasفِرَاسٍ
- 4Ash‑Sha'biالشَّعْبِيِّ
- 5Masruqمَسْرُوقٍ
- 6Aishaعَائِشَةَ
- 7I Dërguari i Allahut ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Renditja është si në tekstin arabisht të këtij transmetimi. Emrat janë transliteruar nga arabishtja në alfabetin latin. Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ فِرَاسٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّ بَعْضَ، أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قُلْنَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَيُّنَا أَسْرَعُ بِكَ لُحُوقًا قَالَ " أَطْوَلُكُنَّ يَدًا ". فَأَخَذُوا قَصَبَةً يَذْرَعُونَهَا، فَكَانَتْ سَوْدَةُ أَطْوَلَهُنَّ يَدًا، فَعَلِمْنَا بَعْدُ أَنَّمَا كَانَتْ طُولَ يَدِهَا الصَّدَقَةُ، وَكَانَتْ أَسْرَعَنَا لُحُوقًا بِهِ وَكَانَتْ تُحِبُّ الصَّدَقَةَ.
Na ka treguar Musa ibn Ismail: Na ka treguar Ebu Avaneh nga Firasi, ai nga Shabiu, ai nga Mesruku, ai nga Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të): Disa nga bashkëshortet e Pejgamberit ﷺ e pyetën:
"Cila prej nesh do të të pasojë ty më shpejt (do të vdesë pas teje)?" Ai u përgjigj: "Ajo që ka dorën më të gjatë." Atëherë ato morën një kallam dhe matën duart e tyre, dhe doli se dora e Sevdas ishte më e gjata. Më vonë kuptuam se me 'gjatësinë e dorës' nënkuptohej dhënia e lëmoshës. Sevda ishte e para që u bashkua me të (vdiq), dhe ajo e donte shumë sadakanë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ shpjegoi se dora më e gjatë nënkupton bujari dhe bamirësi.
Një shprehje figurative për atë që jepte më shumë lëmoshë, jo për gjatësinë e krahut të saj.
Bamirësi vullnetare me të cilën dikush i ndihmon të tjerët për hir të Allahut.
Dijetarët shpjegojnë se thënia për dorën më të gjatë fillimisht u kuptua fjalë për fjalë, por më vonë u bë e qartë se i referohej bujarisë. Transmetimi e lavdëron bamirësinë dhe tregon se një virtyt ndonjëherë bëhet i qartë vetëm më vonë. Ai nuk e bën bamirësinë vullnetare detyrim; rregullat e zekatit të detyrueshëm vazhdojnë të vlejnë veçmas.
- Jepu rregullisht një pjesë të pasurisë sate njerëzve që kanë nevojë për ndihmë, edhe nëse shuma është e vogël.
- Mos e mat bujarinë me dukjen e jashtme, por me ndihmën e sinqertë dhe kujdesin për të tjerët.
- Bëje bamirësinë një zakon të qëndrueshëm duke caktuar një kohë ose shumë konkrete për të.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.