Sahih al-Bukhari, hadithi 2049
Transmetuar nga Anas ibn Malik. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Anas ibn Malik
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ الْمَدِينَةَ فَآخَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُ وَبَيْنَ سَعْدِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، وَكَانَ سَعْدٌ ذَا غِنًى، فَقَالَ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ أُقَاسِمُكَ مَالِي نِصْفَيْنِ، وَأُزَوِّجُكَ. قَالَ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ فِي أَهْلِكَ وَمَالِكَ، دُلُّونِي عَلَى السُّوقِ. فَمَا رَجَعَ حَتَّى اسْتَفْضَلَ أَقِطًا وَسَمْنًا، فَأَتَى بِهِ أَهْلَ مَنْزِلِهِ، فَمَكَثْنَا يَسِيرًا ـ أَوْ مَا شَاءَ اللَّهُ ـ فَجَاءَ وَعَلَيْهِ وَضَرٌ مِنْ صُفْرَةٍ، فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَهْيَمْ ". قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ. قَالَ " مَا سُقْتَ إِلَيْهَا ". قَالَ نَوَاةً مِنْ ذَهَبٍ، أَوْ وَزْنَ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ " أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ ".
Transmeton Enesi (r.a.): Kur erdhi Abdurrahman ibn Aufi në Medine, Pejgamberi ﷺ vendosi vëllazërinë midis tij dhe Sa'd ibn er-Rabiut nga Ensarët. Sa'di ishte njeri i pasur, prandaj i tha Abdurrahmanit:
"Do ta ndaj me ty gjysmën e pasurisë sime dhe do të martoj." Abdurrahmani i tha: "Allahu të bekoftë në familjen dhe pasurinë tënde! Më tregoni rrugën për në treg." Ai nuk u kthye nga tregu pa fituar pak gjizë dhe gjalpë, të cilat ia solli familjes së tij. Ne qëndruam aty pak kohë – ose aq sa deshi Allahu – dhe më pas Abdurrahmani erdhi me gjurmë parfumi të verdhë mbi vete. Pejgamberi ﷺ e pyeti: "Çfarë ka ndodhur?" Ai u përgjigj: "O i Dërguari i Allahut, jam martuar me një grua nga Ensarët." Pejgamberi ﷺ pyeti: "Çfarë i ke dhënë asaj (si mehr)?" Ai u përgjigj: "Një bërthamë ari ose ar sa pesha e një bërthame hurme." Pejgamberi ﷺ i tha: "Bëj dasmë, qoftë edhe me një dele."
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
‘Abd ar-Raḥmān zgjodhi të merrej vetë me tregti dhe u martua me një nuse me prikë modeste.
‘Abd ar-Raḥmān ibn ‘Awf mbërriti në Medinë dhe Profeti ﷺ e lidhi në vëllazëri me Sa‘d ibn ar-Rabī‘. Sa‘di i ofroi një pjesë të pasurisë së tij dhe ndihmë për martesën; ‘Abd ar-Raḥmān kërkoi t’i tregonin rrugën për në treg dhe atje fitoi mallrat e tij të para për tregti.
Një lidhje e mbështetjes së ndërsjellë që Profeti ﷺ vendosi mes shokëve të tij.
Një dhuratë e detyrueshme martesore që dhëndri ia jep nuses.
Një vakt me të cilin martesa bëhet e njohur dhe festohet.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se tregtia dhe fitimi i të ardhurave me punën e vet janë të lejuara dhe të lavdërueshme, dhe se mirënjohja e pavarësia mund të ecin së bashku me pranimin e lidhjeve të mira mes besimtarëve. Prika mund të jetë modeste, por shuma duhet të caktohet me marrëveshjen e palëve të përfshira. Nxitja për të shtruar një vakt dasme thekson shpalljen dhe kremtimin e martesës sipas mundësive, pa teprime. Shkollat juridike e njohin prikën si të drejtë të nuses dhe e konsiderojnë vaktin e dasmës të rekomanduar, jo kusht për vlefshmërinë e martesës.
- Kur nis nga e para, kërko ndihmë praktike, por ndërmerr edhe vetë hapa për të siguruar jetesën.
- Në martesë cakto një prikë që respekton të drejtat e nuses dhe është brenda mundësive të tua.
- Kremtoje martesën në mënyrë të thjeshtë e të përshtatshme dhe shmang shpërdorimin.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.