Sahih al-Bukhari, hadithi 2307
Transmetuar nga Miswar ibn Makhrama. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Miswar ibn Makhrama
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ. فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْىَ، وَإِمَّا الْمَالَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ". وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا. فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْلِمِينَ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ " أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلاَءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ بِذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ". فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ، فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعُوا إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ". فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا.
Na ka treguar Seid bin Ufejri, i cili tha: Më ka treguar Lejthi, i cili tha: Më ka treguar Ukejli, nga Ibn Shihabi, i cili tha: Urve pretendoi se Mervan bin el-Hakemi dhe el-Misver bin Mahrame e kishin njoftuar atë se i Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit në këmbë kur erdhi tek ai delegacioni i fisit Hevazin si muslimanë, dhe ata i kërkuan që t'ua kthente pasuritë dhe robërit e tyre. I Dërguari i Allahut ﷺ u tha atyre:
"Fjala më e dashur për mua është ajo më e vërteta. Prandaj, zgjidhni njërën nga dy gjërat: ose robërit, ose pasurinë, sepse unë kam pritur me shpërndarjen e tyre për shkakun tuaj." I Dërguari i Allahut ﷺ i kishte pritur ata për më shumë se dhjetë net pas kthimit të tij nga Taifi. Kur e kuptuan se i Dërguari i Allahut ﷺ nuk do t'ua kthente veçse njërën nga dy gjërat, ata thanë: "Ne zgjedhim robërit tanë." Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit mes muslimanëve, e lavdëroi Allahun ashtu siç i takon, dhe pastaj tha: "E më pas, këta vëllezërit tuaj kanë ardhur tek ne të penduar, dhe unë kam gjykuar se është e udhës t'ua kthejmë robërit e tyre. Kushdo prej jush që dëshiron ta bëjë këtë me mirësi, le ta bëjë, dhe kushdo prej jush që dëshiron të mbajë pjesën e tij derisa t'ia japim atë nga plaçka e parë që Allahu do të na dhurojë, le ta bëjë." Njerëzit thanë: "Ne e kemi dhënë këtë me kënaqësi për të Dërguarin e Allahut ﷺ." I Dërguari i Allahut ﷺ tha: "Ne nuk e dimë se kush prej jush ka rënë dakord për këtë dhe kush jo, prandaj kthehuni dhe le t'na njoftojnë krerët tuaj për vendimin tuaj." Njerëzit u kthyen, biseduan me krerët e tyre, dhe pastaj u kthyen tek i Dërguari i Allahut ﷺ duke e njoftuar se ata kishin rënë dakord dhe kishin dhënë pëlqimin e tyre me gjithë zemër.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ u dha njerëzve të Hawazinit liri zgjedhjeje dhe respektoi pjesën e secilit.
Pas kthimit nga Taifi, delegacioni i Hawazinit erdhi te Profeti ﷺ si myslimanë dhe të penduar. Ata kërkuan t’u ktheheshin pasuritë dhe robërit. Ai u dha mundësinë të zgjidhnin mes këtyre dy grupeve, ndërsa myslimanët dhanë veçmas pëlqimin për kthimin e robërve.
Një fis arab, delegacioni i të cilit kërkoi kthimin e pasurive dhe të robërve pas konvertimit të tyre.
Pjesa e plaçkës së luftës që i ishte caktuar një myslimani të veçantë.
Përfaqësues që pyetën njerëzit e tyre se kush ishte dakord të hiqte dorë nga pjesa e vet.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se një udhëheqës duhet të veprojë me drejtësi dhe transparencë, të këshillohet me të prekurit dhe të mos cenojë të drejtat e tyre të pronësisë pa pëlqim. Profeti ﷺ nuk e pranoi pëlqimin e përgjithshëm si provë se çdo individ kishte rënë dakord lirisht; ai u kërkoi përfaqësuesve ta verifikonin këtë. Gjithashtu, kjo tregon se heqja dorë vullnetarisht nga një e drejtë është e lavdërueshme, por nuk duhet imponuar.
- Kur merrni një vendim të përbashkët, verifikoni veçmas nëse çdo person i prekur jep pëlqimin lirisht.
- Jepuni njerëzve mundësi të qarta zgjedhjeje dhe shpjegojuni me ndershmëri të drejtat dhe pasojat përkatëse.
- Nëse hiqni dorë nga një e drejtë, bëjeni me vullnet të lirë dhe jo nën trysninë e një udhëheqësi apo grupi.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.