Sahih al-Bukhari, hadithi 2309
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Jabir ibn Abdullah
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، وَغَيْرِهِ،، يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ، وَلَمْ يُبَلِّغْهُ كُلُّهُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنْهُمْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ، إِنَّمَا هُوَ فِي آخِرِ الْقَوْمِ، فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ هَذَا ". قُلْتُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ. قَالَ " مَا لَكَ ". قُلْتُ إِنِّي عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ. قَالَ " أَمَعَكَ قَضِيبٌ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " أَعْطِنِيهِ ". فَأَعْطَيْتُهُ فَضَرَبَهُ فَزَجَرَهُ، فَكَانَ مِنْ ذَلِكَ الْمَكَانِ مِنْ أَوَّلِ الْقَوْمِ قَالَ " بِعْنِيهِ ". فَقُلْتُ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ " بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِأَرْبَعَةِ دَنَانِيرَ، وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ ". فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ أَخَذْتُ أَرْتَحِلُ. قَالَ " أَيْنَ تُرِيدُ ". قُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَدْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ ". قُلْتُ إِنَّ أَبِي تُوُفِّيَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْكِحَ امْرَأَةً قَدْ جَرَّبَتْ خَلاَ مِنْهَا. قَالَ " فَذَلِكَ ". فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ " يَا بِلاَلُ اقْضِهِ وَزِدْهُ ". فَأَعْطَاهُ أَرْبَعَةَ دَنَانِيرَ، وَزَادَهُ قِيرَاطًا. قَالَ جَابِرٌ لاَ تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَلَمْ يَكُنِ الْقِيرَاطُ يُفَارِقُ جِرَابَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ.
Na ka treguar Mekki ibn Ibrahimi, na ka treguar Ibn Xhurejxhi, nga Ata ibn Ebi Rebahu dhe të tjerë, ku disa prej tyre shtojnë atë që të tjerët nuk e kanë përmendur, dhe jo secili prej tyre e ka transmetuar hadithin e plotë nga një burrë i vetëm, i cili e transmeton nga Xhabir ibn Abdullahu, Allahu qoftë i kënaqur me ta, i cili ka thënë:
"Isha me Pejgamberin ﷺ në një udhëtim dhe po hipja mbi një deve të ngadaltë që kishte mbetur në fund të karvanit. Pejgamberi ﷺ kaloi pranë meje dhe pyeti: 'Kush është ky?' Unë u përgjigja: 'Xhabir ibn Abdullahu.' Ai pyeti: 'Çfarë ke?' Unë thashë: 'Po hipi këtë deve të ngadaltë.' Ai pyeti: 'A ke ndonjë shkop?' Unë u përgjigja: 'Po.' Ai tha: 'Ma jep.' Ia dhashë, dhe ai e rrahu devenë dhe e qortoi atë, dhe që nga ai momenti deveja u bë e para në karvan. Pastaj tha: 'Shitmua.' Unë thashë: 'Jo, ajo është e jotja, o i Dërguari i Allahut ﷺ.' Ai tha: 'Shitmua, e kam blerë për katër dinarë, dhe ti mund ta hipësh atë deri në Medine.' Kur iu afruam Medines, unë fillova të zbres. Ai pyeti: 'Ku po shkon?' Unë thashë: 'Jam martuar me një grua që ka qenë e martuar më parë.' Ai tha: 'Pse nuk u martove me një vajzë të re me të cilën do të luaje dhe ajo do të luante me ty?' Unë thashë: 'Babai im vdiq dhe la vajza, ndaj vendosa të martohem me një grua me përvojë që të kujdeset për to.' Ai tha: 'Ke bërë mirë.' Kur arritëm në Medine, i Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'O Bilal, paguaje dhe shto diçka.' Bilali i dha katër dinarë dhe një kirat shtesë. Xhabiri tha: 'Shtesa e të Dërguarit të Allahut ﷺ nuk u nda kurrë nga unë', dhe ai kirat nuk u largua kurrë nga qesja e Xhabir ibn Abdullahu.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ bleu devenë e Xhabirit dhe i dha më shumë se çmimi i caktuar.
Xhabiri udhëtonte me Profetin ﷺ mbi një deve të ngadaltë. Ai shpjegoi se kishte zgjedhur një grua që kishte qenë e martuar më parë, që të kujdesej për motrat e tij më të vogla pas vdekjes së babait të tyre.
Monedhë ari që përdorej si mjet pagese.
Njësi e vogël vlere; këtu ishte një shumë shtesë mbi çmimin e rënë dakord.
Leje për të kryer një veprim në emër të dikujt; Bilali e pagoi Xhabirin në emër të Profetit ﷺ.
Dijetarët nxjerrin prej kësaj se shitja mund të jetë e vlefshme kur çmimi dhe kushtet janë të qarta, edhe nëse shitësit i lejohet ta përdorë përkohësisht sendin e shitur. Profeti ﷺ urdhëroi të paguhej çmimi i rënë dakord dhe, përveç kësaj, i dha Xhabirit diçka më shumë; kjo thekson se bujaria është e rekomanduar, por nuk e zëvendëson marrëveshjen. Veprimi i Bilalit tregon se pagesa përmes një të autorizuari është e lejuar. Dijetarët përmendin edhe kujdesin e Xhabirit për motrat si një arsye për zgjedhjen e tij martesore; parapëlqimi për një grua të re e të pamartuar më parë nuk është detyrim dhe duhet të marrë parasysh rrethanat e personave të përfshirë.
- Gjatë shitjes, qartëso paraprakisht çmimin dhe çdo marrëveshje për përdorimin e përkohshëm të sendit.
- Paguaj shumën e rënë dakord dhe jep diçka shtesë si dhuratë vullnetare, pa e bërë kusht.
- Kur zgjedh bashkëshortin ose bashkëshorten, merr parasysh edhe përgjegjësitë dhe nevojat e familjarëve.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.